ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Πρόταση παράδοσης αδειών παραμονής, υπό όρους

Το ενδεχόμενο απόδοσης αδειών διαμονής σε όσους εξέπεσαν της νομιμότητας λόγω ενσήμων και σε όσους μπήκαν στη χώρα έως 31/12/2004 αλλά δεν κατάφεραν να νομιμοποιηθούν με το νόμο του 2005 εξαιτίας έλλειψης προϋποθέσεων, προτείνει στην κυβέρνηση η Ελληνική Ενωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ). Στο πλαίσιο πρότασης για διέξοδο από την κρίση που έχει δημιουργηθεί με τους 300 μετανάστες απεργούς πείνας, οι οποίοι μεταφέρονται πλέον μαζικά στα νοσοκομεία, η ΕΕΔΑ συστήνει να εξετασθεί το ενδεχόμενο υπαγωγής τους στο καθεστώς των εξαιρετικών λόγων.

Σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις (αρ.21 παρ. 4 του Ν. 3907/11 κατ’ εφαρμογήν του αρ. 44 του Ν.3386/05) μπορεί να χορηγηθεί αυτοτελής άδεια διαμονής για λόγους φιλευσπλαχνίας ή ανθρωπιστικούς, που αποκαλείται άδεια για εξαιρετικούς λόγους. Στην περίπτωση που χορηγείται για λόγους υγείας ανακαλείται ολοκληρωτικά ή αναστέλλεται, για όσο διαρκεί η άδεια, ενδεχόμενη απόφαση απέλασης. Η άδεια είναι ετήσια και μπορεί να ανανεωθεί. Ομως αφορά ανθρώπους που είχαν παλαιότερα άδεια διαμονής ή μπορούν να αποδείξουν 12χρονη παράνομη διαμονή στη χώρα. Επιπλέον ζητείται καλή γνώση ελληνικών. Επειδή οι σχετικές ρυθμίσεις αποκλείουν από τη δυνατότητα νομικής τακτοποίησης τον μεγαλύτερο αριθμό των απεργών πείνας (αλλά και την πλειονότητα των ανθρώπων που διαμένουν και εργάζονται παράνομα χρόνια στην Ελλάδα) η ΕΕΔΑ προτείνει μείωση της απαιτούμενης 12ετούς παραμονής χωρίς χαρτιά σε 7ετή ή 5ετή διαμονή. Για τους υπόλοιπους απεργούς πείνας προτείνονται 6μηνιαίες ανανεώσεις αδειών του υπό ανοχή καθεστώτος, με τη δέσμευση ότι δεν θα εκτελεσθούν αποφάσεις απέλασης και ότι έπειτα από τέσσερις ανανεώσεις θα υπάρξει δυνατότητα υπαγωγής στην κανονική διαδικασία.

Οπως σημειώνεται στην 4σέλιδη πρόταση της ΕΕΔΑ, δεν επιτρέπεται να αγνοούνται άνθρωποι που έχουν αναπτύξει βιοτικούς δεσμούς μέσα από την εργασία τους και την ένταξή τους στην ελληνική κοινωνία. Ειδικά για τους 300 απεργούς πείνας σημειώνεται ότι υπάρχουν δυο «κόκκινες γραμμές» στη διαχείριση του ζητήματος: Την πρώτη αποτελεί η με κάθε τρόπο αποφυγή της απώλειας του υπέρτατου αγαθού που είναι η ανθρώπινη ζωή. Τη δεύτερη αποτελεί το γεγονός ότι το θέμα πρέπει να ρυθμιστεί με τρόπο που να αφορά συνολικά όσους δεν μπορούν να διεκδικήσουν δικαίωμα διαμονής τους στη χώρα.

Σε ό,τι αφορά τους απεργούς πείνας, «η Υπατία αδειάζει πράγματι. Αλλά στα νοσοκομεία…», όπως δήλωσε σκωπτικά ο ιατρός κ. Θανάσης Καραμπέλης. Περισσότεροι από 70 απεργοί πείνας της Αθήνας νοσηλεύονται και απ’ αυτούς οι 36 μεταφέρθηκαν χθες. Αντίστοιχος αριθμός αναμένεται να μεταφερθεί και σήμερα σε νοσοκομεία της Αττικής. Στη Θεσσαλονίκη νοσηλεύονται περισσότεροι από 15 απεργοί πείνας. Ο πρόεδρος της Ενωσης Νοσοκομειακών Ιατρών Θεσσαλονίκης, κ. Στρ. Πλωμαρίτης προειδοποίησε για την κρισιμότητα της κατάστασης και κάλεσε «την κυβέρνηση να πάρει αποφάσεις, διότι αύριο μπορεί να έχουμε νεκρό απεργό πείνας». Μέλη της Ανοιχτής Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης προχώρησαν σε καταλήψεις της Πρυτανείας του ΑΠΘ και της Πρυτανείας του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και ανήρτησαν πανό καλώντας σε διαδήλωση σήμερα.

Στην Πάτρα

Ενα άλλο «μέτωπο», αυτό των παράνομων μεταναστών και προσφύγων στην Πάτρα που χρησιμοποιούν τη Ελλάδα ως χώρα «τράνζιτ» για να μεταβούν στην Ιταλία και από εκεί σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, επισκέφθηκε ο επικεφαλής του γραφείου της Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες στην Ελλάδα κ. Γ. Τσαρμπόπουλος. Στόχος της επίσκεψης να συζητήσει με τις δημοτικές αρχές της πόλης, τον Μητροπολίτη και την Κίνηση Πολιτών την εκρηκτική κατάσταση όσων παραμένουν εγκλωβισμένοι στην πόλη.

Ο κ. Τσαρμπόπουλος επανέλαβε προηγούμενη πρόταση της Υ.Α. για δημιουργία στέγης φιλοξενίας ασυνόδευτων παιδιών στην πόλη, εφόσον εξευρεθεί κατάλληλη κτιριακή υποδομή και επισήμανε ότι σχετική πρωτοβουλία από τις τοπικές αρχές μπορεί να χρηματοδοτηθεί από τα έκτακτα μέτρα του Ευρωπαϊκού Ταμείου Προσφύγων, που ανέρχονται για τη χώρα μας σε 10 εκατ. ευρώ ετησίως, σε συνεργασία με το υπ. Υγείας.

Επίσης, έθεσε το ζήτημα της λήψης μέτρων ανθρωπιστικού χαρακτήρα, ώστε να αντιμετωπιστούν βασικές ανάγκες των αλλοδαπών (σίτιση, ρουχισμός, καθαριότητα, υγιεινή).