ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Οικουμενικός αποχαιρετισμός στον Κληρίδη

Το ύστατο χαίρε στον Γλαύκο Κληρίδη απηύθυναν χθες η Ελλάδα και η Κύπρος. Για τον ιστορικό ηγέτη της Μεγαλονήσου, που σταθερά αγωνίστηκε για την επανένωση του νησιού, η κηδεία του ήταν κάτι σαν δικαίωση, αφού εκείνοι στους οποίους είχε απευθυνθεί με τα πολιτικά του πεπραγμένα ήταν εκεί: Σύσσωμη η κυπριακή ηγεσία, εκπρόσωποι της τουρκοκυπριακής κοινότητας, η ελληνική κυβέρνηση.

Ο Γλαύκος Κληρίδης απεβίωσε την Παρασκευή 15 Νοεμβρίου – «ανήμερα την 30ή επέτειο από την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του ψευδοκράτους, για να μας θυμίζει και με το θάνατό του τον κίνδυνο της διχοτόμησης», όπως έγραψε γνωστός αρθρογράφος κυπριακής εφημερίδας. Ηδη από την περασμένη Τετάρτη, όπου κατέστη σαφές ότι ο Κληρίδης δεν επρόκειτο να συνέλθει, η αίσθηση της απώλειας ήταν διάχυτη στη Μεγαλόνησο. Αυτό έβγαινε όχι μόνο στην έντονη θλίψη των πολιτικών του φίλων και των δικών του ανθρώπων, αλλά και σε χειρονομίες των πολιτικών του αντιπάλων.

Ο ευρωβουλευτής του ΑΚΕΛ Τ. Χατζηγεωργίου έγραψε ότι λυπάται, γιατί δεν ζήτησε συγγνώμη από τον Γλαύκο Κληρίδη για συμπεριφορές της δεκαετίας του ’70, όταν η Αριστερά στην Κύπρο τον κατηγορούσε ως «χουντικό». Εκ των υστέρων, σε άρθρα του κυπριακού Τύπου το Σαββατοκύριακο αναγνωρίστηκε ότι προσφέροντας πολιτική στέγη στην ΕΟΚΑ Β το 1976, ο Κληρίδης την ενσωμάτωσε και απέτρεψε έναν καταστρεπτικό διχασμό.

Η κηδεία του Γλαύκου Κληρίδη έγινε με τιμές αρχηγού κράτους στην εκκλησία της Αγίας Σοφίας στο Στρόβολο, λίγα χιλιόμετρα από την πράσινη γραμμή. Ηταν μια τεράστια συγκέντρωση πενθούντων Ελληνοκυπρίων, αλλά και πολλών Τουρκοκυπρίων. Τον κοινό τους τόπο εξέφρασε στον επικήδειο ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Ν. Αναστασιάδης, που διαβεβαίωσε ότι «θα εργαστεί άοκνα για την εξεύρεση λύσης του Κυπριακού, που θα διασφαλίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα του συνόλου των νομίμων πολιτών της Κύπρου».

Βαθιά συγκινημένος ο Κύπριος πρόεδρος, πολιτικό τέκνο άλλωστε του Κληρίδη, τον ευχαρίστησε γιατί κοντά του έμαθε «πως το πολιτικό όραμα μετατρέπεται σε εφιάλτη αν στερείται πραγματισμού και πως οι αποφάσεις του πολιτικού θα πρέπει να λαμβάνονται σε ώρα νηφαλιότητας και ποτέ εν βρασμώ ψυχής».

Την κηδεία παρακολούθησαν ο πρωθυπουργός Αντ. Σαμαράς, συνοδευόμενος από τον πρόεδρο της Βουλής Ευ. Μεϊμαράκη και τους υπουργούς Εξωτερικών Ευ. Βενιζέλο και Αμυνας Δ. Αβραμόπουλο. Οι Κύπριοι επεφύλαξαν ιδιαίτερα θερμή υποδοχή στον Ελληνα πρωθυπουργό, ο οποίος δήλωσε ότι «ο μητροπολιτικός ελληνισμός τιμά τον Γλαύκο Κληρίδη» και πρόσθεσε ότι «είχε το θάρρος να αντιμετωπίζει τα προβλήματα με τόλμη και να δημιουργεί προοπτικές. Είχε το χάρισμα της διορατικότητας και την αρετή του ρεαλισμού… Με σύνεση και, θα έλεγα, με υπευθυνότητα τον γνωρίσαμε όλοι. Και η σύνεση και η υπευθυνότητα αυτή δεν αφαιρούσε τίποτα από την ευτολμία και την αγωνιστικότητά του». Κλείνοντας ο κ. Σαμαράς διαβεβαίωσε ότι «για την Ελλάδα, η Κύπρος ήταν και παραμένει πάντα ευθύνη και χρέος». Τα περί σύνεσης και υπευθυνότητας αντανακλούν την ουσία: Λιγότερο από κάθε άλλον Κύπριο πρόεδρο, ο Γλ. Κληρίδης είχε επιζητήσει να εκμεταλλευτεί τις πολιτικές αντιπαλότητες για ίδιον όφελος και φρόντιζε να βρίσκεται σε κοινή γραμμή με την Αθήνα.

Εντυπωσιακή ήταν η παρουσία Τουρκοκύπριων πολιτικών στην κηδεία. Ο τέως «πρόεδρος» των κατεχομένων Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, ο γ.γ. του κόμματος του Α. Ακανσόι, ο πρόεδρος της Ενωμένης Κύπρου, Ι. Ιζτζιάν, ο πρόεδρος της Κοινοτικής Δημοκρατίας, Τζ. Οζγιγίτ, και ο Ραούφ Ντενκτάς, εγγονός του ιστορικού Τουρκοκύπριου ηγέτη.