ΠΟΛΙΤΙΚΗ

«Πολιτική Βαβέλ» η ΔΗΜΑΡ κατά τον Σπ. Λυκούδη

Τον ιδιότυπο χαρακτηρισμό της «πολιτικής αγοραφοβίας» απέδωσε χθες ο κ. Σπύρος Λυκούδης στον κ. Φώτη Κουβέλη, διαχωρίζοντας για μια ακόμη φορά τη θέση του από τις επιλογές του και κυρίως τη διαφαινόμενη στροφή του κόμματός του επ’ αριστερά. «Η ΔΗΜΑΡ θα έχει μέλλον μόνον αν λειτουργήσει ως καταλύτης στην ανασυγκρότηση του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού και με επιδίωξη την πολιτική και ηθική ηγεμονία των απόψεων και των προσώπων της» ανέφερε ο κ. Λυκούδης και εκτιμώντας ότι η ΔΗΜΑΡ σήμερα μοιάζει με «πολιτική Βαβέλ», εμμέσως πλην σαφώς καλεί τον κ. Κουβέλη να εγκαταλείψει το πολιτικό φλερτ με τον ΣΥΡΙΖΑ και να ανταποκριθεί καλοπροαίρετα σε κάθε προσπάθεια διαλόγου για την ανασύσταση της Κεντροαριστεράς. Εν ολίγοις, στην πρόσκληση των 58 για διάλογο και με το ΠΑΣΟΚ, την οποία ως γνωστόν έχει απορρίψει ο κ. Φ. Κουβέλης.

Το αξιοσημείωτο είναι ότι στην ίδια παρέμβαση (που έγινε με άρθρο στην προσωπική του σελίδα) ο κ. Λυκούδης βάλλει -χωρίς να τους κατονομάζει- έναντι των δύο κορυφαίων στελεχών της ΔΗΜΑΡ και συγκεκριμένα των κ. Γ. Πανούση και Δ. Χατζησωκράτη τους οποίους περιγράφει ως εντελώς ασυνεπείς ως προς τις πράξεις και τις δημόσιες τοποθετήσεις τους. Στον μεν κ. Πανούση καταλογίζει το οξύμωρο να υπερψηφίζει προσφάτως τη συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ στην ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς και ταυτοχρόνως να προτείνει συνεργασία με το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ (!), ενώ ακόμη πιο σκληρός είναι με τον κ. Χατζησωκράτη.

Τον συγκαταλέγει συγκεκριμένα σε εκείνους που «ώθησαν με συνοπτικές βεβαιότητες το κόμμα εκτός κυβέρνησης και σήμερα εισηγούνται την επιστροφή του» (!), ενώ, εξηγώντας γιατί τον τελευταίο καιρό ο ίδιος σιωπά συνειδητά, αναρωτιέται αν κάποιοι συναισθάνονται τον κίνδυνο αυτογελοιοποίησης της ΔΗΜΑΡ απευθυνόμενος εμφανώς στους δύο συντρόφους του…

Υπογραμμίζοντας, τέλος, ότι μετά την αποχώρηση από την κυβέρνηση εκείνος ακόμη και ως γραμματέας του κόμματος «δεν συνδιαμορφώνει την πολιτική γραμμή της ΔΗΜΑΡ» ο κ. Λυκούδης καταγγέλλει ότι στον προσυνεδριακό διάλογο υπάρχει «έλλειμμα σεβασμού στη διαφορετική από την κυρίαρχη άποψη», προαναγγέλλοντας μάλλον και τις διαθέσεις του ενόψει του Συνεδρίου.