ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Προτεραιότητα πλέον τα «ευρώ προοπτικής»

Προτεραιότητα πλέον τα «ευρώ προοπτικής»

Το ’παν και το ’καναν. Οι τράπεζες άρχισαν τη διαδικασία ξεκαθαρίσματος του τοπίου από τις επιχειρήσεις που δεν έχουν προοπτική, είναι υπερδανεισμένες και δεν συγκεντρώνουν κανένα επενδυτικό ενδιαφέρον. Και μπορεί η περίπτωση της Σέλμαν -το άδοξο τέλος της οποίας ανακοινώθηκε μεσοβδόμαδα- να έχει μεγάλη «ουρά», ωστόσο, δεν παύει να είναι ενδεικτική του τι θα επακολουθήσει. Γιατί οι ανακεφαλαιοποιήσεις ολοκληρώθηκαν, η θωράκιση του χρηματοπιστωτικού κλάδου έγινε ακόμα μεγαλύτερη, όμως οι τραπεζίτες επιμένουν να στέλνουν σαφώς, πλέον, το μήνυμα: «Δανεικά, όπως δίνονταν, δεν θα ξαναδοθούν».

Και για να μυηθείτε ακόμα περισσότερο στην πρακτική που θα ακολουθούν στο εξής, αν είστε επιχειρηματίες και το σκέφτεστε, μάθετε ότι έχουν κάνει τον διαχωρισμό των αιτημάτων για δάνεια που δέχονται, σε δύο βασικές κατηγορίες και συγκεκριμένα στα: α) δάνεια ανάγκης και β) δάνεια προοπτικής.

Τα πρώτα είναι τα πολυπληθέστερα. Υπολογίζεται ότι η αντιστοιχία φτάνει στο 8 προς 10. Πρόκειται για αιτήματα με τα οποία επιχειρήσεις ζητούν να καλύψουν τρέχουσες, αλλά επαναλαμβανόμενες, ανάγκες. Οπερ σημαίνει ότι ακόμα και αν εγκριθούν, σε 2 – 3 μήνες θα ξαναπροκύψουν. Οπότε θα πρέπει και πάλι να καλυφθούν (με δανεισμό) και συνεπώς ο κύκλος μετατρέπεται σε φαύλο. Γι’ αυτό και απορρίπτονται. Αντιθέτως, τα δάνεια της δεύτερης κατηγορίας είναι αυτά που στηρίζονται σε αιτήματα για τη δημιουργία κάτι νέου. Εφόσον στοιχειοθετούνται επαρκώς και οι οικονομοτεχνικές μελέτες, που τα συνοδεύουν, «φανερώνουν» προοπτική, παίρνουν το «πράσινο φως» και μαζί τα λεφτά από το γκισέ. «Αυτά τα δάνεια θα αποτελούν στο εξής την προτεραιότητά μας. Μακάρι να έχουμε τέτοια αιτήματα. Γι’ αυτά, λεφτά θα υπάρχουν» είναι το τραπεζικό μότο, όταν η συζήτηση φτάνει σε αυτό το σημείο. Για τα υπόλοιπα η κατάσταση θα παραμείνει δύσκολη, σε όποιο βαθμό και αν αποκατασταθεί η ρευστότητα. Γιατί στα τραπεζικά επιτελεία, λένε και ξαναλένε ότι «τα λάθη του παρελθόντος δεν θα επαναληφθούν, αφού και εμείς τα λεφτά που έχουμε πλέον είναι… δανεικά και πρέπει να επιστραφούν».

Ο ίδιος κανόνας, μάλιστα, θα ισχύσει και σε ό,τι αφορά τα δάνεια ιδιωτών. Αυτή τη στιγμή, περίπου 9 στα 10 αιτήματα «κόβονται», κυρίως για δύο λόγους και συγκεκριμένα εξαιτίας: α) του υφιστάμενου δανεισμού που έχουν οι περισσότεροι από τους αιτούντες και ο οποίος στις περισσότερες των περιπτώσεων αγγίζει τα όρια του υπερδανεισμού και β) της πτώσης του εισοδήματός τους, ως απόρροια της πολύχρονης ύφεσης.

Το αποτέλεσμα και στις δύο περιπτώσεις, βεβαίως, είναι το ίδιο και αυτό μετράει. Και όπως όλα δείχνουν, θα περάσει αρκετός καιρός μέχρι να αποκατασταθούν οι ισορροπίες και σε αυτό το μέτωπο, γεγονός το οποίο, όμως, με τη σειρά του θα έχει τον ανάλογο αντίκτυπο στον βασικό στόχο: την επίτευξη της ανάπτυξης.