ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ο ρόλος της αποχής στην τελική εικόνα

Ο ρόλος της αποχής στην τελική εικόνα

Μπορεί η υψηλή αποχή στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές της περασμένης Κυριακής, που κυμάνθηκε στο 40%, να θορύβησε τα μεγάλα κόμματα, τα οποία αποδύθηκαν σε μια εκστρατεία κινητοποίησης του εκλογικού σώματος, σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες όμως αναμένεται να υπερβεί το ελληνικό ποσοστό. Για παράδειγμα στην Ισπανία εκτιμάται ότι η συμμετοχή στις ευρωεκλογές δεν θα ξεπεράσει το 43%, καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ αδιαφορίας για την αναμέτρηση, που ήταν 45,9% και είχε καταγραφεί το 2004. Στη δε Κύπρο πιστεύεται ότι λιγότεροι από τους μισούς ψηφοφόρους θα προσέλθουν στις κάλπες.

Ωστόσο η απάθεια των ψηφοφόρων δεν παρατηρείται μόνο στις χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας, που δοκιμάστηκαν από την κρίση χρέους, αλλά ακόμη και σε προπύργια της Ε.Ε., όπως η Γαλλία. Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση που διενεργήθηκε για λογαριασμό της Le Figaro, τα επίπεδα αποχής θα κυμανθούν από 58% έως 62%, εκτίμηση που ανησυχεί ιδιαίτερα όλα τα γαλλικά πολιτικά κόμματα, ακόμη και το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο. Δεν είναι τυχαίες οι επίμονες εκκλήσεις της επικεφαλής του κόμματος, Μαρίν Λεπέν, προς τους Γάλλους ψηφοφόρους να συμμετάσχουν στη διαδικασία.

Τα θεωρούν δεδομένα

Οπως σημειώνουν Ευρωπαίοι αναλυτές, αυτή η στάση πολλών ψηφοφόρων στη Γηραιά Ηπειρο, να θεωρούν δεδομένα ορισμένα από τα κεκτημένα της Ε.Ε. και της ΟΝΕ, είναι μία από τις βασικές αιτίες της αποχής από τις ευρωεκλογές, καθώς και της αναμενόμενης εκτόξευσης των ευρωσκεπτικιστικών κομμάτων. Ειδικά οι νέοι άνθρωποι, που έχουν σβήσει από τη μνήμη τους τη γενεσιουργό αιτία της Ε.Ε., την οικοδόμηση μιας ειρηνικής Ευρώπης μεταπολεμικά, εμφανίζονται ιδιαίτερα επιφυλακτικοί απέναντι στις Βρυξέλλες, χωρίς όμως ταυτόχρονα να μπορούν να διανοηθούν τη ζωή τους εκτός Ε.Ε. Με άλλα λόγια δεν φοβούνται ότι διακυβεύεται η συμμετοχή της χώρας στις ευρωπαϊκές δομές και με αυτό το δεδομένο, προχωρούν στην αμφισβήτηση του τρόπου λειτουργίας της ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας.

Ενας δεύτερος λόγος αδιαφορίας είναι ότι οι ευρωεκλογές παραδοσιακά θεωρούνται δευτερεύουσας σημασίας ή απλό πρόκριμα για μια επικείμενη εθνική αναμέτρηση. Δεν μονοπωλούνται μόνο στη χώρα μας οι προεκλογικές εκστρατείες από θέματα τοπικού ενδιαφέροντος. Το ίδιο συμβαίνει στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.

Τέλος, και παρά την προσπάθεια του ευρωκοινοβουλίου να ενημερώσει τους πολίτες για τον ακριβή τρόπο διεξαγωγής των ευρωεκλογών και ανάδειξης της νέας Επιτροπής, διάχυτη είναι η αίσθηση ότι όλα αυτά αποφασίζονται πίσω από κλειστές πόρτες. Οι ψηφοφόροι θα μπορούσαν να γοητευτούν από την ψευδαίσθηση άμεσης –για πρώτη φορά– εκλογής του νέου προέδρου της Κομισιόν, που ενισχύθηκε κι από τα ντιμπέιτ μεταξύ των επικεφαλής των συνδυασμών. Μόνο που θα μείνει ψευδαίσθηση: ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Χέρμαν βαν Ρομπέι, επιβεβαίωσε αυτήν την εβδομάδα το προνόμιο που έχουν οι 28 κυβερνήσεις όσον αφορά τον διορισμό του επόμενου επικεφαλής της Κομισιόν, παραδεχόμενος ότι ο νέος πρόεδρος της Επιτροπής μπορεί και να μην είναι ένας από τους πέντε υποψηφίους.