ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ιστορίες με τροπολογίες της νύχτας

10s6voyli

Την αντιστροφή γνωστού ρητού που αποδίδεται στον Κ. Μαρξ βιώνει το ελληνικό Κοινοβούλιο: όλα τα περί τη λειτουργία του στοιχεία καταδεικνύουν ότι η ιστορία πρώτα καταγράφηκε ως (κακόγουστη) φάρσα, και τώρα σχεδόν σαν τραγωδία – αν συνυπολογιστεί, βεβαίως, η κρισιμότητα της παρούσας συγκυρίας.

Προ ολίγων 24ώρων η σημερινή κυβέρνηση επέλεξε να καταθέσει δύο τροπολογίες, μέσω των οποίων επιθυμούσε να ρυθμίσει θέματα Μέσων Ενημέρωσης, σε νομοσχέδιο του υπουργείου Υγείας, με αντικείμενο τη δωρεά ενός ογκολογικού νοσοκομείου. Ηταν Δεκέμβριος του 2007 όταν σε νομοθετική πρωτοβουλία της τότε κυβέρνησης για τη δημιουργία ογκολογικής πτέρυγας σε άλλο νοσοκομείο, υπουργοί αποφάσιζαν να κάνουν αποδεκτές 14 τροπολογίες που δικαίως χαρακτηρίστηκαν ρουσφετολογικές, εξαιτίας του περιεχομένου και των θεμάτων που εκείνες επιχειρούσαν να τακτοποιήσουν.

Στο πρώτο εκ των δύο περιστατικών, η αξιωματική αντιπολίτευση αντέδρασε αποχωρώντας από τη διαδικασία. Στο παλαιότερο, αντέδρασε «επιτυγχάνοντας» απλώς την απόσυρση των μισών τροπολογιών (μετά και την παρέμβαση του τότε προέδρου της Βουλής Δ. Σιούφα).

«Εχετε οδηγήσει σε πρωτοφανή κατάντια και απαξίωση την κοινοβουλευτική διαδικασία», τόνιζε στα μέσα της εβδομάδος από του βήματος της Βουλής ο κ. Αλ. Τσίπρας, απευθυνόμενος στα κυβερνητικά έδρανα. Και επικαλέστηκε, προς τεκμηρίωση του ισχυρισμού του, μεταξύ άλλων: Πρώτον ότι, μέσα σε πέντε εβδομάδες κατατέθηκαν επτά νομοσχέδια και μία διεθνής σύμβαση. Δεύτερον, ότι κατατίθενται εκπρόθεσμες και άσχετες με το περιεχόμενο των νομοσχεδίων τροπολογίες, ορισμένες μάλιστα εξ αυτών μπορεί τυπικά να είναι βουλευτικές, ωστόσο εξυπηρετούν υπουργικούς σχεδιασμούς. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει δίκιο ως προς τα περί «κατάντιας» – όχι, όμως, και ως προς το «πρωτόγνωρο» του πράγματος.

Τον Δεκέμβριο του 2001 ο τότε πρόεδρος της Βουλής Απ. Κακλαμάνης παρεμβαίνει ώστε να «παγώσουν» πολλές τροπολογίες για φοροελαφρύνσεις, φορολόγηση ρέπος, αναγκαστικές απαλλοτριώσεις ή και την τιμή των φαρμάκων, που είχαν κατατεθεί σε νομοσχέδιο για τον… εκσυγχρονισμό του ΙΚΑ. Νωρίτερα, το ίδιο έτος, 14 τροπολογίες για προσλήψεις – μονιμοποιήσεις εντάχθηκαν σε σχέδιο νόμου για το «Εθνικό Σύστημα Προστασίας Αγροτικής Δραστηριότητας», ενώ σε άλλο νομοσχέδιο για τον αιγιαλό, είχαν καταγραφεί 57 τροποποιήσεις, σε 17 άρθρα, μέσα σε μόλις έξι ώρες συζήτησης στην Ολομέλεια.

Τον Οκτώβριο του 2003, σε νομοσχέδιο για το «Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης» εντάχθηκαν τροπολογίες για την εργασιακή τακτοποίηση συνεργατών του πολιτικού γραφείου του τότε πρωθυπουργού και των βουλευτών, ενώ τον Απρίλιο εκείνης της χρονιάς, διακομματική εκείνη τη φορά τροπολογία σε νομοσχέδιο για την ψήφο των ετεροδημοτών ρύθμιζε χρέη ΟΤΑ προς το ΙΚΑ.

Τον Ιανουάριο του 2004 και σε μόνο 36 ώρες κατατέθηκαν δέκα νομοσχέδια. Μάλιστα όταν επισημάνθηκε στον τότε υπουργό Ανάπτυξης Α. Τσοχατζόπουλο ότι σε δύο εξ αυτών είχε συμπεριληφθεί η ίδια διάταξη για θέμα του τομέα κυβερνητικής ευθύνης του, εκείνος με… χιουμοριστική διάθεση απαντούσε: «Το γνωρίζω, αλλά δεν ξέρω ποιο θα προφτάσει να περάσει» (σ.σ.: βρισκόμασταν σχεδόν σε προεκλογική περίοδο). Μερικούς μήνες αργότερα, με νέα κυβέρνηση, σε νομοσχέδιο για τη χρηματαγορά, κατατέθηκαν 11 κυβερνητικές τροπολογίες – άσχετες με την εν λόγω νομοθετική πρωτοβουλία. Με εκείνη την ευκαιρία «μαθαίναμε» και για εντολή του τότε πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή προς τους υπουργούς να μην «περνούν» άσχετες με τα νομοσχέδια τροπολογίες.

Πολλοί πρωθυπουργοί πληροφορηθήκαμε διαχρονικά ότι έδιναν σχετικές εντολές. Η αντιπολίτευση διαρκώς διαμαρτύρεται και οι υπουργοί μονίμως δικαιολογούνται ότι χρειάζεται κάθε φορά να ρυθμιστούν ζητήματα «έκτακτης ανάγκης». Δύο πρόεδροι της Βουλής αντιστάθηκαν και αντέδρασαν και ο Κανονισμός έχει αλλάξει προς το αυστηρότερο, ώστε να διορθωθεί ένα από τα φαινόμενα που απαξιώνουν το Κοινοβούλιο. Εκατοντάδες πρόσωπα έχουν αλλάξει στα βουλευτικά έδρανα. Κι όμως, όλα παραμένουν ουσιαστικά τα ίδια.