ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Αποψη: Να αναλάβουμε δράση ως Ευρώπη

Αποψη: Να αναλάβουμε δράση ως Ευρώπη

Μετά την επίθεση την περασμένη Τρίτη, οι Βρυξέλλες προστέθηκαν στη λίστα των ευρωπαϊκών πρωτευουσών που έχουν μπει στο στόχαστρο των τρομοκρατών. Ωστόσο το μακελειό στις 22 Μαρτίου δεν ήταν απλά μία επίθεση κατά του Βελγίου. Ο σταθμός του Μάλμπεκ είναι ζωτικός κόμβος των πανευρωπαϊκών μεταφορών. Ηταν ένα χτύπημα στην καρδιά της Ευρώπης. Είναι πιο σαφές από ποτέ ότι αντιμετωπίζουμε μια ευρωπαϊκή πρόκληση. Αν είναι να επικρατήσουμε έναντι αυτών που θέλουν να μας βλάψουν, δεν αρκούν τα γενικόλογα καλέσματα αλληλεγγύης. Χρειάζονται κοινές ευρωπαϊκές πολιτικές και δράσεις. Πρέπει να αναγνωρίζουμε το μέγεθος της πρόκλησης. Οι τρομοκρατικοί πυρήνες που μας απειλούν είναι πολύ ευέλικτοι και αυτόνομοι. Μάλλον δεν υπόκεινται σε κάποια κεντρική διοίκηση, αλλά όλοι εμπνέονται από το λεγόμενο «Ισλαμικό Κράτος». Οσο η νοσηρή ιδεολογία του μορφώματος αυτού εξακολουθεί να ευδοκιμεί και ευεπηρέαστοι Ευρωπαίοι νέοι υπόκεινται σε πλύση εγκεφάλου, στρατολογούνται και εκπαιδεύονται από τρομοκράτες στη Συρία, δεν θα είμαστε ποτέ εντελώς ασφαλείς.

Στην Ευρώπη θεωρούμε εδώ και πολύ καιρό ότι η κοινή αμυντική πολιτική είναι μακρινό όνειρο, με δεδομένη και την προστατευτική ασπίδα του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ. Ενώ όμως οι αμυντικές μας δυνατότητες υποχωρούσαν, ανακαλύπταμε ότι οι ΗΠΑ είχαν τη δική τους ατζέντα, που οδηγούσε άλλοτε σε απερίσκεπτες επεμβάσεις (όπως στο Ιράκ) και άλλοτε σε αδράνεια (στη Συρία). Ως αποτέλεσμα της αμερικανικής πολιτικής, η Ευρώπη αντιμετωπίζει ανεξέλεγκτες ροές προσφύγων, μία επιθετική Ρωσία και τη βαρβαρότητα της τρομοκρατίας. Μία πολιτική λύση του συριακού εμφυλίου μπορεί να επιτευχθεί μόνο από μία ισχυρή ευρωπαϊκή πρωτοβουλία.

Το άλλο μέτωπο όπου πρέπει να κάνουμε περισσότερα είναι στον συντονισμό της αντιτρομοκρατίας και των υπηρεσιών πληροφοριών. Επειτα από κάθε επίθεση, οι Ευρωπαίοι ηγέτες παραδέχονται ότι η συνεργασία σε θέματα πληροφοριών μεταξύ των εθνικών αρχών θα έπρεπε να ήταν ταχύτερη. Ωστόσο επιμένουν ότι η υποχρεωτική ανταλλαγή πληροφοριών είναι υπερβολικό βήμα. Τα ονόματα επιβατών πτήσεων δεν υπάρχουν σε μία, κοινή βάση δεδομένων αλλά σε 28 εθνικές βάσεις δεδομένων, που είναι προσβάσιμες μόνο κατόπιν σχετικού αιτήματος. Τα αραβικά ονόματα συχνά καταγράφονται διαφορετικά σε διαφορετικά αεροδρόμια, ενώ, αν οι τρομοκράτες κυκλοφορούν μεταξύ χωρών με αυτοκίνητο ή τρένο, είναι αδύνατον να τους παρακολουθήσουμε.

Η υποχρεωτική ανταλλαγή πληροφοριών είναι το ελάχιστο που απαιτείται. Προσωπικά πιστεύω ότι πρέπει να συσταθεί μία ευρωπαϊκή υπηρεσία πληροφοριών. Γιατί πρέπει οι υπηρεσίες πληροφοριών να σέβονται τα εθνικά σύνορα, όταν δεν τα σέβονται οι τρομοκράτες; Η διστακτικότητα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου να καταλήξει σε ευρωπαϊκές λύσεις έχει αρχίσει να μοιάζει με βαριά αμέλεια. Μετά την 11η Σεπτεμβρίου, η Ευρωπαϊκή Ενωση υιοθέτησε το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, το οποίο τώρα θα χρησιμοποιηθεί για την έκδοση του Σαλάχ Αμπντεσλάμ στη Γαλλία. Δεν ήταν αυτό παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας; Ηταν, ναι – αλλά όλοι οι Ευρωπαίοι είμαστε πιο ασφαλείς χάρη στην υιοθέτησή του. Υπήρξε ένας κάποιος βαθμός συγκέντρωσης της κυριαρχίας, με αποτέλεσμα να ενισχυθεί η ασφάλεια. Οι επιθέσεις στο Παρίσι και στις Βρυξέλλες είναι η δική μας 11η Σεπτεμβρίου. Είναι πιο σημαντικό από ποτέ να αφήσουμε πίσω τη ρητορική περί στενότερου συντονισμού και να αναλάβουμε κοινή δράση σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

* Ο κ. Γκι Φερχόφσταντ είναι επικεφαλής της Συμμαχίας Φιλελευθέρων και Δημοκρατών για την Ευρώπη (ALDE), πρώην πρωθυπουργός του Βελγίου.