ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Απάντηση της Αθήνας για την ΑΟΖ

Απάντηση της Αθήνας για την ΑΟΖ

Απάντηση στους τουρκικούς ισχυρισμούς για τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της χώρας μας έδωσε με επιστολή της η μόνιμη αντιπρόσωπος στον ΟΗΕ Αικατερίνη Μπούρα. Η επιστολή της Ελλάδας προς τον γ.γ. του ΟΗΕ Μπαν Κι Μουν ήλθε στη δημοσιότητα, καθώς πλέον χαρακτηρίστηκε επίσημο έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης και του Συμβουλίου Ασφαλείας και εστάλη στις 8 Δεκεμβρίου ως απάντηση στους ισχυρισμούς του Τούρκου ομολόγου της στις 15 Ιουνίου, οι οποίοι αφορούν το σύνολο των τουρκικών διεκδικήσεων στη θάλασσα. Στην επιχειρηματολογία της, η μόνιμη αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΗΕ επισημαίνει ότι η Τουρκία κινήθηκε για ακόμη μια φορά στο πλαίσιο της άρνησης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων στη θαλάσσια περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, αλλά και τη δυνατότητά της να οριοθετήσει ΑΟΖ με κράτη με τα οποία έχει θαλάσσια σύνορα. Η τουρκική αμφισβήτηση, προφανώς, έχει να κάνει αφενός με την επιρροή του Καστελλόριζου στη διαμόρφωση της ελληνικής ΑΟΖ, η οποία, στη λογική της Αγκυρας, συμπαρασύρει και το δικαίωμα της Ελλάδας να προσδιορίσει τα όρια των θαλάσσιων ζωνών της με την Κύπρο αλλά και την Αίγυπτο.

«Πράγματι, τόσο η παραπλανητική και εσφαλμένη εφαρμογή της αρχής της ισότητας ως κανόνα που διέπει τη θαλάσσια οριοθέτηση, όσο και η συμπτωματική και αποσπασματική ανάγνωση της νομολογίας των διεθνών δικαστηρίων για τη θαλάσσια οριοθέτηση, στοχεύουν στην προώθηση αυτών των ισχυρισμών που περιέχονται στην επιστολή της 15ης Ιουνίου το 2016», υπογραμμίζει, χαρακτηριστικά, η κ. Μπούρα. Απορρίπτει, επίσης, την τουρκική θέση ότι τα ελληνικά νησιά της περιοχής δεν δικαιούνται υφαλοκρηπίδα ή ΑΟΖ, τονίζοντας ότι αυτή η στάση «παραγνωρίζει εντελώς τους κανόνες του διεθνούς δικαίου της θάλασσας που αφορούν στα δικαιώματα των νησιών για τη δημιουργία θαλάσσιων ζωνών, καθώς και τη διαδικασία της θαλάσσιας οριοθέτησης, όπως η διαδικασία αυτή έχει εφαρμοστεί από τα διεθνή δικαστήρια». Η κ. Μπούρα περιγράφει τους χαρακτηρισμούς που χρησιμοποιεί ο Τούρκος ομόλογός της ως αφηρημένους, τονίζοντας ότι το διεθνές δίκαιο ορίζει με κάθε λεπτομέρεια τους τομείς της συνεργασίας των κρατών, στην περίπτωση των κλειστών ή ημίκλειστων θαλασσών. Σε αυτούς τους τομείς, υπογραμμίζει, δεν περιλαμβάνεται η οριοθέτηση των θαλάσσιων περιοχών.