ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Καίτη Κυριακοπούλου: Αποχαιρετώντας μια γυναίκα φτιαγμένη από σπάνιο μέταλλο

gkat_02_2605_page_1_image_0001

Λίγες ημέρες προτού η Καίτη Κυριακοπούλου «φύγει» από τη ζωή, η θυγατέρα της, Φλωρίκα, τακτοποιούσε συρτάρια με παλιά επαγγελματικά έγγραφα του πατέρα της, Πάρι. Κάπου ανάμεσα στα χαρτιά εμφανίστηκε ξαφνικά η ασπρόμαυρη φωτογραφία της όμορφης έφηβης που αργότερα θα γινόταν γυναίκα του. Γεννημένη το 1922 στο Βουκουρέστι, η Καίτη Ηλιοπούλου πέρασε τα πρώτα έτη της ζωής της στην Αγγλία και στη Γαλλία, για να φθάσει στην Ελλάδα στα 13 της χρόνια. Τότε τραβήχτηκε το κομψό πορτρέτο της, με μάτια όλο ζωντάνια, βλέμμα καθαρό, χαμόγελο που προδίδει εμπιστοσύνη στις δυνάμεις της, δίχως ναρκισσιστική αυταρέσκεια. Σε εκείνη την ηλικία την πρωτοσυνάντησε, προφανώς, και εκείνος.

kaiti-kyriakopoyloy-apochairetontas-mia-gynaika-ftiagmeni-apo-spanio-metallo0
Σε γιορτή, με την εγγονή της Αλεξία, θυγατέρα του Οδυσσέα.

Χρειάστηκε να περιμένει για να την ξαναδεί. Η εισβολή των Γερμανών έδιωξε ξανά την οικογένεια του Γιώργου Ηλιόπουλου εκτός συνόρων. Μετά μια περιπετειώδη διαδρομή στη μισή υφήλιο, η νεαρή Ελληνίδα πέρασε από την Αίγυπτο στη Νότια Αφρική και από εκεί στις Δυτικές Ινδίες, για να βρεθεί να σπουδάζει Μαθηματικά και Φυσική στο πανεπιστήμιο Mount Holyoke, στη Μασαχουσέτη. Στην Αμερική ανέπτυξε δύο πράγματα, σύμφυτα με τον χαρακτήρα της: την προσήλωση στην αξία της εργατικότητας και την έγνοια για τους μη προνομιούχους.

kaiti-kyriakopoyloy-apochairetontas-mia-gynaika-ftiagmeni-apo-spanio-metallo1
Με την κόρη της Φλωρίκα και την εγγονή της Κατερίνα.

Κοσμοπολίτισσα, γεμάτη θάρρος και όρεξη, μια γυναίκα πολύ μπροστά από την εποχή της, επέστρεψε στην Ελλάδα το 1950 και παντρεύτηκε τον Πάρι Κυριακόπουλο. Μαζί του απέκτησε τον Οδυσσέα και τη Φλωρίκα. Το 1970 πεθαίνει ο πατέρας της και εκείνη παίρνει την απόφαση να ηγηθεί όλων των οικογενειακών επιχειρήσεων: «Βωξίται Παρνασσού», «Αργυρομεταλλευμάτων & Βαρυτίνης» και «Αδελφοί Ηλιόπουλοι». Τα επιτεύγματά της στον τομέα αυτό είναι γνωστά. Εκείνο που ίσως δεν γνωρίζει κανείς σε βάθος είναι η τεράστια φροντίδα που έδειξε σε όλες τις τοπικές κοινωνίες όπου δραστηριοποιήθηκε επιχειρηματικά. Με ενσυναίσθηση και σοφία, καθώς ήξερε πως το επιχειρείν δεν είναι αριθμοί, αλλά εργαζόμενοι, κάτοικοι, κοινότητες. Αφότου πέρασε στον γιο της τη διοίκηση των επιχειρήσεων, αφοσιώθηκε ακόμα περισσότερο στη φιλανθρωπία, απλώνοντας τη δράση της σε πολλούς τομείς. Αγαπούσε τη μουσική, τον χορό, τα βιβλία και τα ταξίδια. Είχε εξερευνήσει όλες τις ηπείρους, ενώ υπήρξε φίλη με σπουδαίες προσωπικότητες, όπως ο Κουστό, ο Μάνος Χατζιδάκις, η Κατίνα Παξινού, ο Αλέξης Μινωτής, η Νίκη Γουλανδρή… Εδειξε τεράστια στωικότητα στους αφόρητους πόνους που τη βασάνιζαν. Εφυγε ήρεμη στον ύπνο της, έχοντας ώς την τελευταία της πνοή τη φροντίδα των παιδιών, των εγγονιών και της πιστής οικονόμου της, Ελένης Αθανασίου, που στάθηκε πλάι της 57 ολόκληρα χρόνια.