ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Η Αρχελάου, η απώλεια του μέτρου και ο αστικός χώρος

Η Αρχελάου, η απώλεια του μέτρου και ο αστικός χώρος

Πάνε δέκα χρόνια από τότε που η οδός Αρχελάου στο Παγκράτι είχε τελείως άλλη όψη σε σχέση με σήμερα. Η Σοφία με το βιβλιοπωλείο έκλεισε. Λουκέτο έβαλε και η Ζωή με ρούχα, το ίδιο η Μαρία με την μπουτίκ της, ο Χαρίτος με το ζαχαροπλαστείο, ο Σίμος με το ψαράδικο, ο λογιστής, το εστιατόριο στο παλιό χώρο της γωνιακής τράπεζας η οποία απορροφήθηκε στο πλαίσιο των ανασυγκροτήσεων. Η οικονομική κρίση των μνημονίων τα σάρωσε όλα. Έμειναν μικρά καταστήματα-κουφάρια να στοιχειώνουν την Αρχελάου.

Πέρασαν τα χρόνια και σιγά-σιγά άρχισε να δίνεται ζωή με το άνοιγμα ενός μπαρ, ενός εστιατορίου, και ενός ακόμη ενός μπαρ στην απόληξη της οδού προς την Σπύρου Μερκούρη.
«Μ’ αρέσει που πλέον έχει φώτα η γειτονιά» έλεγε μία παλιά κάτοικος της γειτονιάς, στην οδό Αρριανού το διαμέρισμά της. Και ήλθε και η συνέχεια.

Η εστίαση πήρε τα πάνω της και η Αρχελάου άρχισε να γίνεται στέκι. Μέσα στην τελευταία πενταετία τα μπαρ, καφέ, εστιατόρια έφτασαν τα είκοσι. Από την περιοχή πέρασαν πρωθυπουργοί, υπουργοί, επιχειρηματίες, καλλιτέχνες, ξένοι του airbnb, εργαζόμενοι στο Κολωνάκι που δεν τους αρκεί η πλατεία αλλά προτιμούν τα γλυκά της Αρχελάου. Ομως, πλέον έχει χαθεί το μέτρο.

Προ ημερών, σε μία ξαφνική μπόρα, μία γυναίκα αναγκάστηκε να κατέβει στο δρόμο, με τα αυτοκίνητα να την καταβρέχουν! Ο λόγος; Τα τραπεζοκαθίσματα στο μικρό πεζοδρόμιο της Αρχελάου είχαν κλείσει τον διάδρομο.

Επίσης, την ίδια ημέρα ένας οδηγός πάρκαρε το ΙΧ του στη γωνία των δύο δρόμων, εμποδίζοντας το πέρασμα των αυτοκινήτων. Όταν του έγινε υπόδειξη από περαστικό, είπε πως έχει παρκάρει προσωρινά γιατί περίμενε κάποιον. Όταν ο περίοικος έφυγε, ο οδηγός πάρκαρε το αμάξι – μόνιμα – στο ίδιο γωνιακό σημείο, και μπήκε σε διπλανό καφέ-μπαρ!

Όχι, δεν είναι κανείς περίοικος αντίθετος στη λειτουργία των μαγαζιών. Ομολογουμένως, η γειτονιά έχει πάρει ζωή. Οι κάτοικοί της άλλωστε έχουν υποδεχθεί τους επιχειρηματίες. Όμως, υπάρχουν δύο θέματα. Πρώτον, ο σεβασμός απέναντι στους ανθρώπους της γειτονιάς εκ μέρους των επιχειρήσεων εστίασης, και δεύτερον η τήρηση του νόμου.

Για παράδειγμα, είναι προσβολή προς τους ενοίκους μιας πολυκατοικίας όταν ο ιδιοκτήτης ενός μπαρ στο ισόγειό της τους αγνοεί, παρότι του έχουν κάνει ουκ ολίγες υποδείξεις, και καταγγελίες, για ηχορύπανση.

Είναι προσβολή για τους κατοίκους της γειτονιάς τα καφέ να κλείνουν με τέτοιο προκλητικό τρόπο τα πεζοδρόμια.

Είναι προσβολή για τους περιοίκους, οι ιδιοκτήτες των καταστημάτων εστίασης να τοποθετούν μηχανάκια μπροστά στα μαγαζιά τους, ώστε οι πελάτες να έχουν θέα, καθισμένοι και στις δύο πλευρές του πεζοδρομίου.

Εντέλει, είναι προσβολή για τους ανθρώπους που είχαν  δεχθεί με χαρά τους νέους επιχειρηματίες οι τελευταίοι να επιτρέπουν στους πελάτες τους να διπλοπαρκάρουν στον πλατύ οδόστρωμα, μπροστά στα μαγαζιά τους.

Μέτρο χρειάζεται, την ίδια στιγμή που η παρανομία είναι εξόφθαλμη.

Και εδώ έρχεται η τήρηση του νόμου. Τις προάλλες ο δήμος Αθηναίων «ξήλωσε» τα μεταλλικά και ξύλινα καθίσματα γύρω από τα δέντρα και τα προστατευτικά που είχαν βάλει τα μαγαζιά. Σε λίγες ημέρες κάποια τοποθετήθηκαν εκ, νέου.

Ο δήμαρχος Κώστας Μπακογιάννης είναι αρμόδιος για όλα αυτά. Εκείνος και οι αντιδήμαρχοι. Ποιό είναι το απτό αποτέλεσμα των ελέγχων στην Αθήνα; Ποιος αξιολογεί την κατάσταση, ώστε να δώσει λύση στο πρόβλημα της αυθαιρεσίας στο δημόσιο χώρο; Ο πολίτης απαιτεί τον αστικό του χώρο, και αυτό πρέπει να είναι σαφές και στις δημοτικές αρχές και στην κυβέρνηση.