ΚΟΙΝΩΝΙΑ

H βασική γραμμή της υπεράσπισης

H έλλειψη στοιχείων για τη στήριξη της κατηγορίας, αλλά και η απόρριψη των ενστάσεων για το πολιτικό έγκλημα, την αναρμοδιότητα του δικαστηρίου και την αοριστία του βουλεύματος είναι τα σημεία στα οποία εστιάζει η υπεράσπιση των κατηγορουμένων. Ενδεικτικές είναι η απόψεις του κ. Σπύρου Φυτράκη, συνηγόρου υπεράσπισης των Κώστα Αγαπίου και Μιχάλη Κασσίμη, αλλά και της συνηγόρου του Χρήστου Τσιγαρίδα κ. Μαρίνας Δαλιάνη. «H απόρριψη των τριών βασικών ενστάσεων της υπεράσπισης δείχνει ότι η βασική κατεύθυνση του δικαστηρίου είναι η κρίση των συνταγματικών κανόνων στο πλαίσιο εντατικοποιήσης της ποινικής καταστολής για τα ζητήματα της πολιτικής βίας. H προσέγγιση αυτή δίνει ένα στίγμα. Οσο για το αποδεικτικό υλικό, αν και ακόμη δεν έχουμε εισέλθει στην ουσία της υπόθεσης, είναι ισχνότατο για να στηρίξει διευρυμένες κατηγορίες». Στο ίδιο περίπου πλαίσιο κινείται και η άποψη της συνηγόρου του Χρ. Τσιγαρίδα. «Ηδη στον πρώτο μήνα της διαδικασίας είναι καταφανής η ανυπαρξία στοιχείων και η αδυναμία στήριξης της κατηγορίας», υποστηρίζει η κ. Δαλιάνη, προσθέτοντας ότι «γι’ αυτούς τους λόγους το δικαστήριο κατέφυγε σε ακραίες νομικές επιλογές». H ίδια, συγκρίνοντας από νομικής απόψεως τη δίκη της 17με αυτήν του ΕΛΑ, κάνει λόγο για συγκεκριμενοποίηση και συνέχιση της καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που είχε διαφανεί στην πρώτη δίκη τρομοκρατίας.

Οσον αφορά το ζήτημα των αρχείων της Στάζι, ο κ. Φυτράκης παραδέχεται ότι «αποτελεί μείζον θέμα και ανάλογα με την κρίση του δικαστηρίου επ’ αυτού, θα δοθεί και το στίγμα για την κατεύθυνση που θα πάρει η συγκεκριμένη δίκη. «Το θέμα των αρχείων της Στάζι θα τεθεί εκ νέου. Σε αυτήν την περίπτωση το δικαστήριο έχει δύο επιλογές. Είτε να τα απορρίψει, γιατί δεν υπάρχει η απόλυτη βεβαιότητα για τον νόμιμο τρόπο συλλογής τους, ή να τα δεχθεί, γεγονός που θα έχει επιπτώσεις στη δικαστική προσέγγιση».