ΚΟΙΝΩΝΙΑ

«Υπέρτατη προσφορά η δωρεά οργάνων»

«Δώστε Ελπίδα, Χαρίστε ζωή», είναι το μήνυμα της πανελλήνιας ενημερωτικής εκστρατείας που ξεκίνησε η Ελληνική Εταιρεία Μεταμοσχεύσεων, με στόχο την ευαισθητοποίηση του κοινού στη δωρεά οργάνων, η οποία στη χώρα μας παραμένει σε χαμηλά επίπεδα.

Ειδικότερα, η Ελλάδα είναι τελευταία και με διαφορά στη ευρωπαϊκή κατάταξη όσον αφορά στην προσφορά οργάνων προς μεταμόσχευση με αναλογία 5,4 δοτών -από τους οποίους έχει αξιοποιηθεί μόσχευμα- ανά εκατομμύριο πληθυσμού. Στην προτελευταία θέση βρίσκεται η Ελβετία με 10,4 δότες και στην κορυφή της κατάταξης βρίσκονται η Ισπανία με 33,7 δότες και η Αυστρία με 23,8 δότες ανά εκατομμύριο πληθυσμού. Στην Ελλάδα οι περισσότερες μεταμοσχεύσεις αφορούν στο νεφρό και η δραστηριότητα στις μεταμοσχεύσεις άλλων οργάνων είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Είναι ενδεικτικό ότι από τον Ιανουάριο έως και τον Νοέμβριο του 2003 είχαν πραγματοποιηθεί στη χώρα μας 134 μεταμοσχεύσεις νεφρού έναντι 24 μεταμοσχεύσεων ήπατος και 5 καρδιάς. Σε παγκόσμιο επίπεδο, έως σήμερα έχουν πραγματοποιηθεί συνολικά περισσότερες από ένα εκατομμύριο μεταμοσχεύσεις. H μακροβιότερη επιβίωση μοσχευμάτων αφορά στο νεφρό από συγγενικό δότη (40 έτη), ενώ όσον αφορά στην καρδιά η μεγαλύτερη επιβίωση μοσχεύματος έφτασε τα 25 χρόνια.

Οπως τόνισε ο καθηγητής Χειρουργικής του Πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Μεταμοσχεύσεων κ. Αλκιβιάδης Κωστάκης, σε ειδική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε το περασμένο Σάββατο στη Λεμεσό της Κύπρου, η Πολιτεία οφείλει να στηρίξει την ιδέα της δωρεάς οργάνων, κυρίως ως προς την κατεύθυνση της ευαισθητοποίησης του κοινού. Σύμφωνα με τον κ. Κωστάκη, η νομοθεσία που αφήνει ανοικτό το πλαίσιο διαθεσιμότητας των μοσχευμάτων, με την επινόηση όρων όπως «εικαζόμενη συναίνεση» -εάν ένας εγκεφαλικά νεκρός δεν έχει αρνηθεί εγγράφως τη μετά θάνατό του προσφορά των οργάνων του θεωρείται αυτομάτως δότης-, έχει βοηθήσει σημαντικά στις μεταμοσχεύσεις στις χώρες που έχει εφαρμοστεί (Ισπανία, Αυστρία), ωστόσο χαίρει αμφισβήτησης καθώς καθιστά τα σώματα των ανθρώπων δημόσια περιουσία. O κ. Κωστάκης επεσήμανε, τέλος, «η προσφορά οργάνων πρέπει να είναι καρπός σεβασμού, αγάπης και αλτρουισμού του δότη ή της οικογένειάς του προς τον συνάνθρωπο και όχι αποτέλεσμα διαφόρων αποφάσεων του νομοθέτη».