ΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΕΝΑΣ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΘΥΜΑΤΑΙ

Στη σύνθεση του εξώφυλλου του ημερολογίου του έτους 2011 του συλλόγου μας, περιλαμβάνεται η φωτογραφία του αγάλματος της Θέμιδας. Το άγαλμα αυτό βρίσκεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και αναπαριστά τη θεά Θέμιδα όπως την είχε φανταστεί και πλάσει ο ανθρωποκεντρικός ελληνικός πολιτισμός.

Νέα, σφριγηλή, με ανοιχτούς τους οφθαλμούς, μειλίχιο βλέμμα, ανθρώπινο χαμόγελο, κρατώντας στο ένα χέρι δοχείο για σπονδή στο Θείο και στο άλλο χέρι τη ζυγαριά.

Δεν κρατούσε τη σπάθη, ούτε είχε κλειστά τα μάτια, γιατί ήταν τόσο ψηλά, που δεν είχε την ανάγκη να μη βλέπει, δεν χρειαζόταν να μη βλέπει τους διαδίκους για να διασφαλίσει τη δίκαιη κρίση και αμεροληψία της.

Τη θαυμάζω κάθε φορά που επισκέπτομαι το μουσείο. Προκαλεί δέος, αλλά και σε γεμίζει σιγουριά για αυτό που είναι. Η Θέμιδα. Τιτανίς, θυγατέρα του Ουρανού και της Γαίας, στοργική μητέρα και προστάτιδα του ανθρώπινου γένους, προσφέρουσα τα πολύτιμα δώρα της, τους κανόνες και τους νόμους θεσπιζόμενους κατά ορισμένες εποχές, επιβάλλουσα την εφαρμογή τους για την προστασία των ανθρώπων.

Κάπως έτσι την έχω πλάσει μέσα στην καρδιά μου, στα πιστεύω μου, την ελληνική Δικαιοσύνη. Σύγχρονη, ανήσυχη, με απόλυτη εμπιστοσύνη στις δυνάμεις και στο έργο της. Στο έργο, το οποίο επιτελεί με επίγνωση του καθήκοντος και του λειτουργήματός της, με γνώσεις, με βαθιά γνώση της ανθρώπινης ψυχής, με σεβασμό και προς τους λειτουργούς της αλλά και στους παράγοντες της δίκης.

Ετσι γέννησε τον Πολυζωίδη, τον Τερτσέτη και τόσους άλλους, που αγέρωχοι υπογράφουν την ελευθερία μας και όχι μόνο την εδαφική.

Ανέμενα την εκδίκαση υπόθεσης στο Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο. Οι υποθέσεις, πολλές και δύσκολες. Οι πολίτες και οι συνάδελφοι συγκεντρωθήκαμε κατά την έναρξη της συνεδρίασης, επιστρατεύοντας τις ανοχές και αντοχές μας, γνωρίζοντας τις επικρατούσες συνθήκες.

Αρχισε η συνεδρίαση. Ευχάριστη έκπληξη η σύνθεση του δικαστηρίου. Με προσοχή άκουγαν ο πρόεδρος και η εισαγγελέας τούς διαδίκους, με επίγνωση του χρέους τους πάσχιζαν να δικάζουν δίκαια και κρατούσε ο πρόεδρος τους παράγοντες εντός των υποθέσεων. Με σεβασμό, αλλά και γλυκύτατο ύφος, η εισαγγελέας εκπλήρωνε το καθήκον της, της διαφύλαξης του δικαίου, αλλά και των δικαιωμάτων των διαδίκων.

Παρέσυραν με τη στάση τους όλους. Επέβαλαν έναν σεβασμό προς αυτό που διακονούσαν, που μας κατέστησαν κοινωνούς μιας σπάνιας διαδικασίας. Δεν μακρηγορούσαμε, το ακροατήριο παρακολουθούσε τις εκδικαζόμενες υποθέσεις ήσυχα, επικρατούσε τάξη εντός της αίθουσας.

Οι υποθέσεις, αν και πολλές στο πινάκιο, εκδικάσθηκαν όλες, πολύ πριν από τη συνηθισμένη, από άλλες συνεδριάσεις, ώρα.

Η σύνθεση έλαμψε, διαμάντια στο κόσμημα της Δικαιοσύνης.

Στις διπλανές αίθουσες δεν είχαν εκφωνηθεί ούτε οι μισές υποθέσεις των πινακίων.