ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Προσφυγή οικολόγων στο ΣτΕ για να σωθεί η Βάλια Κάλντα

«Μπλόκο» στην εκτροπή του Αώου και τη συνεπακόλουθη καταστροφή του πολύτιμου οικοσυστήματος της Βάλια Κάλντα επιχειρούν να βάλουν περιβαλλοντικές οργανώσεις και φορείς της Ηπείρου. Οι WWF, Καλλιστώ και Med-INA, από κοινού με τον Δήμο Κόνιτσας και τον φορέα διαχείρισης των Εθνικών Δρυμών Βίκου – Αώου και Πίνδου κατέθεσαν προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας ενάντια στο σχέδιο διαχείρισης των υδάτων της Ηπείρου και τη στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων που το συνοδεύει.

Το έργο «Αξιοποίηση του υδάτινου δυναμικού της Πίνδου με πολλαπλή και πολυδύναμη χρήση νερού και υδροηλεκτρική εκμετάλλευση» έχει σχεδιαστεί από τη ΔΕΗ Ανανεώσιμες και την ΤΕΡΝΑ Ενεργειακή. Σύμφωνα με τη χθεσινή κοινή ανακοίνωση των 5 προσφευγόντων, το έργο αυτό απειλεί συνολικά την περιοχή της Βάλια Κάλντα, καθώς:

– Πραγματοποιείται μέσα στο Εθνικό Πάρκο Βόρειας Πίνδου (ζώνη 2).

– Θα επηρεάσει αρνητικά τη λεκάνη απορροής του Αώου ποταμού, ειδικά κατάντη του έργου. Δεκάδες είδη χλωρίδας και πανίδας εξαρτώνται, άμεσα ή έμμεσα, από την ποιοτική και ποσοτική κατάσταση των νερών του Αώου ποταμού.

– Θα πλήξει προστατευόμενες περιοχές και οικοτόπους που αποτελούν καταφύγιο για πολλά απειλούμενα είδη χλωρίδας και πανίδας.

– Συνοδά έργα, όπως δρόμοι πρόσβασης, θα δημιουργήσουν σημαντικές παράπλευρες απώλειες.

– Θα επηρεάσει αρνητικά τον χαρακτήρα του τοπίου της περιοχής, μιας και θα πλήξει την πολιτισμική διάσταση των λειτουργιών του και θα υποβαθμίσει τα στοιχεία αυτά που σήμερα το καθιστούν κύριο πόλο έλξης οικοτουρισμού.

Η ΔΕΗ προσπαθεί συστηματικά να προωθήσει το έργο από το 1990, ωστόσο η προσπάθειά της δεν ευοδώθηκε εξαιτίας των ισχυρών αντιδράσεων που συναντά. Χαρακτηριστικό είναι ότι το 1995 έγινε προσφυγή στη Γενική Διεύθυνση Περιβάλλοντος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία απείλησε τη χώρα με παραπομπή στο Ευρωδικαστήριο. Το θέμα επανήλθε στην επικαιρότητα το 2009, όταν η ΔΕΗ κατέθεσε τον σχεδιασμό του έργου στον φορέα του Εθνικού Πάρκου Βόρειας Πίνδου προς γνωμοδότηση, στο πλαίσιο της διαδικασίας περιβαλλοντικής αδειοδότησης του έργου. Ομως, τελικά το έργο απορρίφθηκε με απόφαση υπουργού Περιβάλλοντος, αλλά συμπεριελήφθη στο σχέδιο διαχείρισης της λεκάνης απορροής της Ηπείρου και στη στρατηγική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων που τη συνοδεύει.