ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Πιο αξιόπιστα τα στρατιωτικά έγγραφα

Η Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού (ΔΙΣ) είναι επιστημονική υπηρεσία υπαγόμενη στο Γενικό Επιτελείο Στρατού και διευθύνεται από τον ταξίαρχο Νικόλαο Δελατόλα. Στεγάζεται στο κτίριο Θαλού και Πιττακού 10 στην Αθήνα, έναντι της Πύλης Αδριανού.

Συγκροτήθηκε αρχικώς, το 1887, ως Τμήμα Στατιστικής Στρατιωτικών Πληροφοριών και Τοπογραφίας και μετά από διάφορες μεταλλάξεις της συγκροτήθηκε με την τρέχουσα ονομασία της το 1954 και αναδιοργανώθηκε επανειλημμένως ώστε να ανταποκρίνεται στην αποστολή της. Κύριο έργο της είναι η συγκέντρωση και διατήρηση αρχειακού υλικού, καθώς και η σύνταξη και έκδοση της ιστορίας των πολέμων του Ελληνικού Στρατού.

Το επιστημονικό προσωπικό της αποτελείται από μόνιμους αξιωματικούς, αποφοίτους του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας και πολιτικούς υπαλλήλους πτυχιούχους ΑΕΙ, εκ των οποίων αρκετοί είναι κάτοχοι μεταπτυχιακών και διδακτορικών τίτλων σπουδών.

Η Βιβλιοθήκη της ΔΙΣ αποτελείται από περίπου 8.000 ελληνικές εκδόσεις, 3.000 ξενόγλωσσες, ημερήσιο τύπο της περιόδου 1954-1992, στρατιωτικούς κανονισμούς, εγκυκλίους διαταγές από το 1922 μέχρι σήμερα και σημαντικό αριθμό περιοδικών.

Στο έργο της ΔΙΣ περιλαμβάνεται η ανάθεση, συγγραφή και έκδοση μελετών, η κατάρτιση φωτογραφικού αρχείου και η τήρηση βιογραφικών σημειωμάτων αξιωματικών από τον βαθμό του συνταγματάρχη και άνω. Ιδιαίτερα το εκδοτικό έργο της υπερβαίνει τους 90 τόμους που συγκροτούν ένα πανόραμα της σύγχρονης ελληνικής πολεμικής ιστορίας και καλύπτουν, από τη στρατιωτική τουλάχιστον πλευρά, όλα σχεδόν τα ιστορικά γεγονότα που σημάδεψαν, θετικά ή αρνητικά, τη νεότερη πορεία της Ελλάδας.

Ανάμεσα στις πρόσφατες εκδόσεις της είναι και οι ακόλουθοι τίτλοι: «Οι πολιτικοστρατιωτικές σχέσεις Ελλάδας – Γαλλίας (19ος – 20ος αι.)», «Μνήμες πολέμου 1897 – 1974. Οι αγώνες του Ελληνικού Εθνους μέσα από προσωπικές μαρτυρίες», «Οι κυριώτερες μάχες του Ελληνικού Στρατού 1897 – 1955», «Επιχείρηση “Καλάβρυτα». Η δράση της 117 Μεραρχίας Κυνηγών μέσα από τα γερμανικά αρχεία» και «Στρατιωτική οργάνωση και πολεμική τέχνη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας (324 – 1453)». Μεταξύ των παλαιοτέρων εκδόσεων της ΔΙΣ αξιοσημείωτες είναι: α) Τα «Αρχεία Εθνικής Αντίστασης (1941 – 1944)» σε οκτώ τόμους, όπου δημοσιεύονται αυτούσια 616 έγγραφα, που αφορούν τη δράση των διαφόρων αντιστασιακών οργανώσεων εναντίον των κατακτητών την περίοδο της Κατοχής. β) Τα «Αρχεία Εμφυλίου Πολέμου (1944 – 1949)» σε δεκαέξι τόμους με 1.300 έγγραφα του Εθνικού Στρατού και του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος.

Η αξιοπιστία των στρατιωτικών εγγράφων, όπως π.χ. η «αναφορά για μια μάχη», όπως παρατηρεί ο υποδιευθυντής της ΔΙΣ συνταγματάρχης και ιστορικός Ιωάννης Γ. Γεμενετζής, «είναι υψηλού βαθμού γιατί ο συντάκτης αξιωματικός εάν καταγράψει ψευδή στοιχεία σε καιρό πολέμου κινδυνεύει να στηθεί στο εκτελεστικό απόσπασμα». Γι’ αυτό και τα στρατιωτικά έγγραφα είναι, συγκριτικά με άλλα, περισσότερο έγκυρα.