ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Καθηλωμένοι στα πάρκινγκ των προσφύγων

Καθηλωμένοι στα πάρκινγκ των προσφύγων

ΑΛΜΥΡΟΣ – ΑΠΟΣΤΟΛΗ. Μόλις σουρούπωσε το περασμένο Σάββατο, στον Σταθμό Εξυπηρέτησης Αυτοκινητιστών λίγα χιλιόμετρα έξω από τον Αλμυρό Μαγνησίας, ο οδηγός ενός εκ των τεσσάρων καθηλωμένων πούλμαν γύρισε το κλειδί στη μίζα. Στο άκουσμα της μηχανής δεκάδες Σύροι και Ιρακινοί θεώρησαν ότι δίνεται σύνθημα αναχώρησης και έτρεξαν στις θέσεις τους. Μετρούσαν ήδη αρκετά 24ωρα σε αυτό το πάρκινγκ, πλάι στην εθνική οδό. Η κινητοποίησή τους όμως αποδείχθηκε μάταιη. Ο οδηγός πληροφορήθηκε ότι έπρεπε να περιμένει κι άλλο – το συνοριακό πέρασμα στον Βορρά είχε μπουκώσει, τα κέντρα υποδοχής δεν ήταν ακόμη έτοιμα να τους υποδεχθούν.

Από την περασμένη εβδομάδα, κατά μήκος της εθνικής οδού Αθηνών – Θεσσαλονίκης ακολουθείται η τακτική των καθυστερήσεων σχετικά με το προσφυγικό ζήτημα. Τουριστικά λεωφορεία που μεταφέρουν πρόσφυγες προς την Ειδομένη ακινητοποιούνται στον δρόμο για αρκετές ώρες ή σε κάποιες περιπτώσεις ακόμη και ημέρες, μέχρι να τους επιτραπεί από την Αστυνομία να συνεχίσουν το ταξίδι τους. Την περασμένη Τρίτη βρίσκονταν στον ΣΕΑ Αλμυρού 12 λεωφορεία. Ο αριθμός τους άλλαζε ημέρα με την ημέρα. Το Σάββατο είχαν μειωθεί στα τέσσερα. Την Κυριακή όμως διανυκτέρευσαν εκεί εννέα λεωφορεία και έφυγαν όλα χθες το πρωί. Επιβάτες, αλλά και οδηγοί και εθελοντές, που συνάντησε η «Κ» στο πάρκινγκ δεν γνώριζαν για πόσο θα παραμείνουν εκεί, ούτε ποιος θα ήταν ο προορισμός τους.

Η 68χρονη συνταξιούχος Αγγελική Ιωαννίτη έμαθε από τους πρώτους για την άφιξη των λεωφορείων την περασμένη εβδομάδα. Της τηλεφώνησαν από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα και ζήτησαν τη συνδρομή της. Στα νιάτα της εργάστηκε σε επιδιορθώσεις ρούχων, ενώ για μία δεκαετία υπήρξε και η ίδια μετανάστρια, στο Μόντρεαλ του Καναδά. Από το 2010 προσφέρει στον Βόλο γεύματα σε όσους τα έχουν ανάγκη μέσω της οργάνωσης «Κουζίνα Αλληλεγγύης». Ανταποκρίθηκε άμεσα στο κάλεσμα και μαζί με άλλους εθελοντές έστησε ένα πρόχειρο συσσίτιο στον χώρο στάθμευσης. Σε μία ημέρα μοίρασαν μέχρι και 800 μερίδες φαγητού.

«Την πρώτη ημέρα που φτάσαμε είδαμε ένα καραβάνι 200 ατόμων να παίρνουν τα μπαγκάζια τους και να ξεκινούν με τα πόδια για να φτάσουν στην Ειδομένη», λέει στην «Κ» η κ. Ιωαννίτη. «Πιθανόν κάποιος να τους παραμύθιαζε ότι τα σύνορα απέχουν πέντε χιλιόμετρα. Τελικά η Αστυνομία τούς γύρισε πίσω. Δεν γίνεται να περπατούν άνθρωποι στον δρόμο, μέσα στη νύχτα, πλάι στις νταλίκες».

Ο καταυλισμός

Μέχρι και χθες το πρωί στον ΣΕΑ Αλμυρού είχε στηθεί ένας πρόχειρος καταυλισμός. Λιγοστοί πρόσφυγες κοιμούνταν σε σκηνές, ενώ οι περισσότερες οικογένειες περνούσαν τη νύχτα μέσα στα λεωφορεία. Οι οδηγοί προσπαθούσαν να συγκρατήσουν τον εκνευρισμό τους, καθώς παρέμεναν και οι ίδιοι καθηλωμένοι εκεί επί ημέρες.

«Θα μπορούσα να είχα κάνει άλλες δύο διαδρομές σε αυτό το διάστημα», είπε ένας εξ αυτών στην «Κ», ζητώντας να μη δημοσιευτεί το όνομά του.

Σύμφωνα με συναδέλφους του, τις προηγούμενες ημέρες ένα από τα πούλμαν είχε αναχωρήσει από τον σταθμό για Ειδομένη χωρίς να πάρει όλους τους επιβάτες του. Περίπου 30 άτομα έμειναν πίσω αναζητώντας μεταφορικό μέσο, με τους οδηγούς να τους λένε ότι ένα ταξί μέχρι τα σύνορα θα στοιχίσει 500 ευρώ.

Το περασμένο Σάββατο ο Σύρος Αχμέντ Μοχάμεντ αδημονούσε για την αναχώρηση. Μαζί με τη γυναίκα του και τα τρία τους παιδιά είχαν περάσει δύο ημέρες στη Χίο μέχρι να καταγραφούν και μία ημέρα σε φιλικό τους σπίτι στην Αθήνα. Μετά επιβιβάστηκαν σε λεωφορείο με προορισμό την Ειδομένη. Το ταξίδι τους όμως κρατούσε περισσότερο απ’ όσο προγραμμάτιζαν. Οταν μιλήσαμε, δεν γνώριζαν τι συμβαίνει στα σύνορα. «Μου είχαν πει στην Αθήνα ότι σε τρεις, το πολύ τέσσερις, ημέρες θα έχω φτάσει στη Γερμανία», είπε ο Μοχάμεντ. «Ολο αυτό το διάστημα όμως το πέρασα εδώ, σε αυτό το πάρκινγκ».