ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Π. Τέτσης – Υστατο χαίρε σε έναν φωτεινό «πολεμιστή»

Π. Τέτσης – Υστατο χαίρε σε έναν φωτεινό «πολεμιστή»

«Οταν φύγω από τη ζωή, θέλω να με φέρουν εδώ, στην Υδρα. Κοντά στη θάλασσα και κάτω από τον θόλο του ξάστερου καλοκαιρινού ουρανού, να ακούω το θρόισμα από τα κυπαρίσσια. Να ’μαι δίπλα στους συγγενείς μου. Τα έχω ήδη φροντίσει όλα. Ετσι πρέπει να γίνονται τα πράγματα. Η τελευταία κατοικία έχει σημασία», μου έλεγε σε ανύποπτη στιγμή ο Παναγιώτης Τέτσης σε μια συνέντευξη που είχαμε κάνει στο πατρικό του σπίτι στο νησί, πριν από πολλά χρόνια. Μου έδειξε τις λεμονιές του, την παλαιά ταβέρνα του πατέρα του στο ισόγειο του σπιτιού, το αγαπημένο φαρμακείο του Ραφαλιά, όμοιο και απαράλλακτο από τότε που ήταν παιδί, τον μικρόκοσμο που χαράχθηκε στη μνήμη του. Ηταν ο πλακούντας της ζωγραφικής του.

Σήμερα επιστρέφει στην πατρώα γη. Στις 12 το μεσημέρι οι αγαπημένοι του φίλοι μαζί με τους συγγενείς θα βρίσκονται όλοι στην Υδρα για να πουν το ύστατο χαίρε σε ένα ζωγράφο που έκανε τον κόσμο πιο φωτεινό. Ακόμη και η προτομή του είναι έτοιμη –διά χειρός του γλύπτη Πραξιτέλη Τζανουλίνου–, αλλά ήταν επιθυμία του Τέτση να μην τοποθετηθεί στο άλσος μπροστά στο Κουλούρειο Νοσοκομείο, όσο ήταν εν ζωή. Ελεγε με το γνωστό του χιούμορ: «Το άγαλμά μου είναι έτοιμο, αλλά βρίσκεται στην “εντατική”. Τους έχω πει μόνο όταν πεθάνω να το βάλουν στο αλσύλλιο, εκεί όπου είναι και οι προτομές άλλων διάσημων Υδραίων».

Χθες εψάλη στην Αθήνα η νεκρώσιμος ακολουθία στον Αγιο Διονύσιο Αρεοπαγίτη της οδού Σκουφά, μέσα σε απόλυτη σιγή και βαθιά θλίψη. Εκτός από τους οικείους του, η οικογένεια της τέχνης παρέστη σύσσωμη μαζί με πολλά μέλη της Ακαδημίας Αθηνών. Ολοι σχημάτιζαν μια νοητή αγκαλιά γύρω από τον δάσκαλο, που τον σκέπαζαν λευκά τριαντάφυλλα. Η αγαπημένη του φίλη Κική Δημουλά ήταν στην πρώτη σειρά, η Μαρία Βασιλείου και η Τζούλια Δημακοπούλου από την γκαλερί Νέες Μορφές απέναντι, ο μαθητής του Γιώργος Ρόρρης με κόκκινα μάτια καθόταν πίσω, ενώ ο Μιχάλης Μαδένης έβγαλε έναν από τους συγκινητικότερους επικήδειους: «Ο Τέτσης στέκεται με πείσμα μπροστά στον αθάνατο εχθρό του, τον ήλιο. Του κλέβει το φως. Πολεμά με ένα σπαθί πινέλο». Η Μαρίνα Λαμπράκη – Πλάκα εστίασε στην ιδιότητα του δασκάλου, μιλώντας για το ήθος, την ευθύτητα, τη ζεστασιά και την ανθρωπιά του ζωγράφου: «Αυτά τα αισθάνθηκαν οι μαθητές σου, οι συνεργάτες, οι συνάδελφοι και οι συμπολίτες, οι φίλοι και οι απλοί άνθρωποι της λαϊκής αγοράς που συναναστράφηκες, που ζωγράφισες», υπογράμμισε.

Πινακοθήκη

Η διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης μίλησε και για κάτι ακόμη: την τεράστια γενναιοδωρία του. Αφησε περισσότερα από 210 έργα, τα καλύτερά του, στο μουσείο χωρίς να ζητήσει κανένα αντάλλαγμα. Αντιθέτως, έδωσε το δικαίωμα να πουληθούν κάποια εξ αυτών για να αγοραστούν έργα άλλων καλλιτεχνών. Εις ένδειξιν ανταπόδοσης, η αίθουσα που θα υποδέχεται το κοινό θα φέρει τιμητικά το όνομά του.