ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Νέφος παραπλάνησης

Οι κυβερνώντες δίνουν πολύ συχνά την εντύπωση ότι ζουν σε ένα γυάλινο κόσμο. Η προσπάθεια του υπουργού και άλλων επιτελών του ΠΕΧΩΔΕ να αποδείξουν ότι η μάχη κατά του νέφους κερδίζεται, μοιάζει να έρχεται μέσα από αυτό το γυάλινο κόσμο. Αυταπατώνται όμως εάν νομίζουν ότι στο χρυσοποίκιλτο κουκούλι τους, εκτός από την πραγματικότητα φιλτράρεται και ο… αέρας. Οσο και να θέλουν να το αποφύγουν, αναπνέουν τον ίδιο αέρα με τα υπόλοιπα «πειραματόζωα» του αττικού θερμοκηπίου.

Γι’ αυτό ίσως θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτικοί όταν υποστηρίζουν ότι «υπάρχει μια αισθητή μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στην Αττική σε όλους τους ρύπους» (K. Λαλιώτης 15/5/01). Ο K. Λαλιώτης αρέσκεται να αναφέρεται σε στοιχεία. Είναι προνόμιο της εξουσίας να έχει πρόσβαση στα κατάλληλα νούμερα. Το «προνόμιο» των απλών θνητών είναι να έχουν καθημερινή πρόσβαση στις άθλιες συνθήκες ζωής. Αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση ούτε τα στοιχεία είναι πειθήνια στην επιχείρηση εικονικής απορρύπανσης…

Ο κύριος υπουργός μίλησε για μείωση σε «όλους τους ρύπους». Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν ρύποι στην Αττική, οι λεγόμενοι «δεύτερης γενιάς», που αυξάνονται τα τελευταία χρόνια. Το άμεσα καρκινογόνο βενζόλιο, που διαφεύγει από την αμόλυβδη βενζίνη, με πολλαπλάσιο ρυθμό μάλιστα όταν έχουν απενεργοποιηθεί οι καταλύτες των οχημάτων (οι «πεθαμένοι» καταλύτες αυξάνονται μέρα με τη μέρα) δεν μπορεί παρά να κινείται ανοδικά.

Ηδη έρευνες του Εθνικού Αστεροσκοπείου -που παρουσιάσαμε την προηγούμενη Κυριακή- δείχνουν συγκεντρώσεις τρεις και τέσσερις φορές μεγαλύτερες από τα ενδεικτικά όρια της Ε.Ε. Το 81% των μετρήσεων είναι πολύ πάνω από το όριο των 5 μγρ. ανά κυβικό μέτρο. Σε κάθε περίπτωση, το ΥΠΕΧΩΔΕ δεν μπορεί να ξέρει εάν το βενζόλιο μειώθηκε γιατί απλούστατα, άρχισε να το μετρά σχετικά συστηματικά μόλις στις αρχές του χρόνου! Πάνω από δέκα χρόνια μετά την κυκλοφορία των πρώτων καταλυτικών αυτοκινήτων!

Το «κακό» όζον

Η πολιτεία έκανε το 1992 το μεγάλο κόλπο της απόσυρσης, που απογείωσε τα κέρδη των εταιρειών παραγωγής και εμπορίας αυτοκινήτων, επιδότησε με ζεστό χρήμα από τον προϋπολογισμό το παραπέρα μποτιλιάρισμα της Αθήνας με εκατοντάδες χιλιάδες νέα αυτοκίνητα και άφησε για το 2001 τον έλεγχο για τη ρυπογόνα δραστηριότητά τους… Ενδιαφέρει άραγε το ότι σε πρόσφατη έρευνα της Ε.Ε. για το «κακό» όζον, η Αθήνα εμφανίζεται να συναγωνίζεται το Παλέρμο για την κατάκτηση μιας πρωτιάς που όλοι θα ήθελαν να αποφύγουν; Ή ότι το 1998 στη Λυκόβρυση καταγράφηκε στιγμιαία τιμή 463 μγρ./μ3 και στο Μαρούσι 421, με όριο επιφυλακής 180 μγρ./μ3; Το ΥΠΕΧΩΔΕ ικανοποιείται, μιλώντας για μείωση 13%…

Μειώνονται αλλά… πόσο;

Φυσικά, υπάρχουν ρύποι που μειώνονται… Πρόκειται όμως για πύρρεια νίκη, χωρίς περιθώριο για πανηγυρισμούς. Το διοξείδιο του θείου, σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της Γιούροστατ, μειώθηκε στην Ελλάδα μόλις 10% την περίοδο 1980-98, όταν στην Ε.Ε. μειώθηκε κατά… 68%! Τα οξείδια του αζώτου μειώθηκαν την ίδια περίοδο κατά 15% με μείωση στην Ε.Ε. 25%. Ο μόλυβδος φυσικά και μειώθηκε, αλλά με τίμημα το… βενζόλιο.

Υπάρχουν όμως και παραδοσιακοί ρύποι που ενισχύονται. Τα αέρια του θερμοκηπίου (με βασικό το διοξείδιο του άνθρακα) και οι μη μεθανικές πτητικές οργανικές συνθέσεις έχουν αυξηθεί σε εθνικό επίπεδο από 15% το 1990-98.

Από τι αποτελείται λοιπόν το νέφος παραπλάνησης του κ. Λαλιώτη; Μικρές, αναπόφευκτες μειώσεις ρύπων παλαιάς γενιάς, επικίνδυνες αθέατες αυξήσεις νέων ρύπων και μπόλικη αυτοϊκανοποίηση…

– Ή να ανακαλύπτει τα πρίον.