ΚΟΣΜΟΣ

Στην εντατική εισήχθη ο Μπόσι λόγω καρδιακού

ΡΩΜΗ. Με καρδιακή ανεπάρκεια νοσηλεύεται από χθες στην εντατική μονάδα νοσοκομείου της πόλης Βαρέζε, 40 χιλιόμετρα βόρεια του Μιλάνου ο Ιταλός υπουργός Μεταρρυθμίσεων, Ουμπέρτο Μπόσι, ένας από τους καίριους, αλλά και πλέον απρόβλεπτους συμμάχους του Ιταλού πρωθυπουργού, Σίλβιο Μπερλουσκόνι. O 62χρονος ηγέτης της Λέγκας του Βορρά, διακομίσθηκε στο νοσοκομείο, αφότου παρουσίασε ανεπάρκεια της δεξιάς κοιλίας. H κατάστασή του προκάλεσε αρχές πνευμονικού οιδήματος και σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα, αν και οι θεράποντες γιατροί του εξήγησαν ότι δεν απειλείται η ζωή του. O διευθυντής του νοσοκομείου, Στέφανο Ζινόνι, χαρακτήρισε «σοβαρή, αλλά σταθερή» την κατάστασή του. Τα πρώτα συμπτώματα, που εμφάνισε, δημιούργησαν υπόνοιες ότι υπέστη καρδιακή προσβολή, αλλά οι εξετάσεις, στις οποίες υπεβλήθη, απέκλεισαν το ενδεχόμενο. Σύμφωνα με το χθεσινό ιατρικό ανακοινωθέν, ο Μπόσι δεν πρόκειται να εγχειρισθεί άμεσα. H κρατική τηλεόραση ανέφερε στα ρεπορτάζ της ότι ο Μπόσι είχε νοσηλευθεί το 1991 με ισχαιμία, που δυσχεραίνει τη ροή του αίματος. O Μπόσι έχει επανειλημμένα απειλήσει ότι θα αποσύρει την υποστήριξή του από την κυβέρνηση συνασπισμού του Μπερλουσκόνι, αν δεν εκχωρήσει περισσότερες εξουσίες στις περιφερειακές κυβερνήσεις, όπως ζητά το κόμμα του, του οποίου η πολιτική βάση είναι πανίσχυρη στο Βορρά. Το 1994 η πρώτη κυβέρνηση Μπερλουσκόνι κατέρρευσε, όταν ο ηγέτης της Λέγκας του Βορρά εγκατέλειψε το υπουργικό συμβούλιο. Για τους φανατικούς υποστηρικτές του ο Μπόσι είναι ο προστάτης των δικαιωμάτων και συμφερόντων της Βόρειας Ιταλίας. Για τους σφοδρούς επικριτές του είναι ένας απαράδεκτος ρατσιστής.

Απειλεί μια φορά την εβδομάδα με παραίτηση

Αν και κατέχει υπουργικό θώκο στην κυβέρνηση Μπερλουσκόνι, δεν περνά ούτε μία εβδομάδα χωρίς να απειλήσει ότι θα αποσυρθεί από την κυβέρνηση εις ένδειξη διαμαρτυρίας για την κωλυσιεργία, που επιδεικνύει ο πρωθυπουργός στο ζήτημα της αποκέντρωσης. Εν τη απουσία του, η ιταλική πολιτική σκηνή θα είναι λιγότερο χρωματιστή, ενδεχομένως όμως και πιο απρόβλεπτη, αφού ουδείς θα έχει τον έλεγχο του κόμματός του. Εμφανίσθηκε στο πολιτικό προσκήνιο στη δεκαετία του ’90, δίνοντας φωνή στους οργισμένους φορολογούμενους του πλούσιου ιταλικού Βορρά και επιτιθέμενος εναντίον της κυβερνητικής διαφθοράς στη Ρώμη. Μεταξύ των προσφιλέστερων στόχων του συγκαταλέγονται η E.E., οι λαθρομετανάστες και οι κεντροαριστεροί πολιτικοί.