ΚΟΣΜΟΣ

Γιατί η Ισπανία δεν θα γίνει Μέση Ανατολή

H 11η Μαρτίου θα χαραχτεί στη μνήμη των Ισπανών ως μαύρη ημέρα, που θα κατέχει ξεχωριστή θέση στην παγκόσμια ιστορία της αθλιότητας. Οι σχεδόν 200 νεκροί και οι χιλιάδες των τραυματιών καθιστούν τη βομβιστική ενέργεια της Πέμπτης τη μεγαλύτερη σφαγή στην ιστορία της τρομοκρατίας στην Ισπανία και τη σημαντικότερη καταστροφή που έπληξε την πρωτεύουσα από τους βομβαρδισμούς του Εμφυλίου Πολέμου. Ανεξάρτητα από τα πολιτικά κίνητρα, τα οποία θα προφασισθούν οι δράστες των επιθέσεων, άσχετα εάν ανήκουν στην ETA ή σε ισλαμική οργάνωση, απέδειξαν ότι δεν έχουν κανένα ηθικό φραγμό. Οι απλοί πολίτες, που χρησιμοποιούν καθημερινά τον υπόγειο ή τον προαστιακό σιδηρόδρομο σε κάθε ισπανική πόλη, πολλοί από αυτούς μετανάστες που έφθασαν στη χώρα μας αναζητώντας μία καλύτερη ζωή, έγιναν τα επιλεγμένα θύματα των τρομοκρατών στην προσπάθειά τους να παρέμβουν στην ισπανική πολιτική σκηνή. Οι σχεδόν 200 νεκροί δεν έχουν την παραμικρή σημασία στα απάνθρωπα μυαλά, που οργάνωσαν τις επιθέσεις αυτές. Το προχθεσινό μαζικό έγκλημα δημιουργεί στη χώρα κλίμα ανάλογο με εκείνο της αιματοβαμμένης Μέσης Ανατολής. Αναζητώντας ιστορικά προηγούμενα, μπορούμε μόνο να επισημάνουμε την επίθεση της σιωνιστικής οργάνωσης Ιργκούν εναντίον του ξενοδοχείου «Κινγκ Ντέιβιντ» στην Ιερουσαλήμ του 1946 με 91 νεκρούς ή τη βομβιστική ενέργεια του προηγούμενου Αυγούστου στη Νατζάφ του Ιράκ, όπου σκοτώθηκαν 123 άνθρωποι. Υπάρχει κάποια λογική πίσω από επιθέσεις όπως η προχθεσινή;

Τι θέλουν να δείξουν

Αν και βασισμένη σε παραισθήσεις, η λογική των επιθέσεων αποκαλύπτει ότι οι τρομοκράτες δεν έχουν σκοπό να πείσουν, ούτε και να νικήσουν. Οσο πιο αδύναμοι είναι πολιτικά, τόσο τα χτυπήματα των οργανώσεων αυτών θα χαρακτηρίζονται από την χωρίς όρια ωμότητά τους. Επιδιώκουν έτσι να κάνουν αβάσταχτες τις συνθήκες ζωής του πληθυσμού, ώστε οι πολίτες να απαιτήσουν «λύσεις» από τους πολιτικούς ηγέτες, οι οποίοι θα υποχρεωθούν να συζητήσουν τις αξιώσεις των τρομοκρατών. Αλλη επιδίωξη των τρομοκρατών είναι η δημιουργία κλίματος ηττοπάθειας και πολιτικής πόλωσης μεταξύ των δημοκρατών. Ενώ η ανάγκη αντιμετώπισης των τρομοκρατών είναι κοινώς αποδεκτή, οι αναγκαίες μέθοδοι για την επίτευξη αυτού του στόχου διχάζουν. Οι τρομοκράτες θα ήθελαν τα κόμματα, οι πολιτικές προσωπικότητες και οι κοινωνικές τάξεις να εστιάσουν τις κατηγορίες τους κατά των υπηρεσιών ασφαλείας για την αδυναμία τους να προλάβουν τη σφαγή. Θα ήθελαν επίσης να ακουστούν εκκλήσεις για την επαναφορά της θανατικής ποινής, την άρση της τοπικής αυτονομίας ή την αναβολή των εκλογών. Κάθε τι που θα μπορούσε να διχάσει τις δημοκρατικές δυνάμεις ωφελεί και οπλίζει τους τρομοκράτες. Οι τρομοκράτες επέλεξαν την πόλη της Μαδρίτης για να ασκήσουν την επιρροή τους στην προεκλογική εκστρατεία, με μία κίνηση διαβολικής λογικής στην αιματηρή σκακιέρα τους.