ΚΟΣΜΟΣ

H τετράπτυχη ατζέντα του Εαρινού Συμβουλίου

Εαρινή σύνοδος της E.E. σήμερα στις Βρυξέλλες, ένα Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που όλοι το ήθελαν χαρμόσυνο. Την 1η Μαΐου, με την επισημοποίηση πλέον της ένταξης των 10 νέων μελών, μετουσιώνεται σε πραγματικότητα το όραμα της μεγάλης Ευρώπης, που εκτείνεται από τον Ατλαντικό και τη Δυτική Μεσόγειο έως τη Βαλτική, από τη Βόρεια Θάλασσα έως τις παρυφές των Βαλκανίων και την Ανατολική Μεσόγειο. Ομως, η εαρινή αυτή σύνοδος της Ενωσης φέρει τη σφραγίδα της μελαγχολίας. Μελαγχολικοί χθες, στη Μαδρίτη, οι ηγέτες της Δύσης συναντήθηκαν στο μνημόσυνο των 190 θυμάτων της επίθεσης που κλόνισε και κατέλυσε ισορροπίες, τρεις ημέρες πριν από τις ισπανικές βουλευτικές εκλογές και δεκατέσσερις ημέρες πριν από το εαρινό συμβούλιο. H σύνοδος πραγματοποιείται υπό το κράτος της απειλής, που ενσαρκώνει η Αλ Κάιντα και οι «μυστηριώδεις» διακλαδώσεις της οργάνωσης, που είναι υπεύθυνη για όλα τα δεινά «νέου τύπου», με αφετηρία την 11η Σεπτεμβρίου.

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ. O συντονισμός των χωρών – μελών της Ενωσης για την καταπολέμηση της τρομοκρατικής απειλής, θα παραμείνει επομένως βασικό θέμα της εαρινής συνόδου, στο πλαίσιο των όσων συζητήθηκαν ή συμφωνήθηκαν στις συναντήσεις των υπουργών Δικαιοσύνης – Εσωτερικών και του Συμβουλίου Υπουργών στις Βρυξέλλες την περασμένη εβδομάδα. Ως γνωστόν, απερρίφθη πρόταση της Αυστρίας και της Ιρλανδίας για ίδρυση ευρωπαϊκής «CIA», αποφασίστηκε, όμως, η θέσπιση αξιώματος «υπερεπιτρόπου» ή «Κυρίου Τρομοκρατία» επικεφαλής του «αντιτρομοκρατικού σχεδίου». Ισως έτσι βελτιωθεί η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ εταίρων ή ένθεν και ένθεν του Ατλαντικού εξαλειφθεί μια διάχυτη «κρυψίνοια».

ΕΥΡΩΣΥΝΤΑΓΜΑ. H 11η Μαρτίου άφησε πολύ πικρή γεύση, αυτήν τη στιγμή, όμως, η αλλαγή πλεύσης του νικητή των ισπανικών εκλογών Χοσέ Λουίς Ροντρίγκες Θαπατέρο και η μεταστροφή διαθέσεων της Πολωνίας, αποστερημένης από τον σύμμαχο της Χοσέ Μαρία Αθνάρ, δημιουργεί βάσιμες ελπίδες για τη λύση του «συνταγματικού γρίφου».

Ο ακριβής χρόνος διευθέτησης παραμένει ασαφής, σίγουρα θα μεσολαβήσουν «παζάρια», όμως, αισιοδοξία γεννάει η δήλωση περί «συμβιβασμού, όχι μόνον αναγκαίου, αλλά και εφικτού του Πολωνού πρωθυπουργού, Λέστσεκ Μίλλερ μετά τις προχθεσινές συνομιλίες του με τον καγκελάριο Σρέντερ. Αισιόδοξος εμφανίστηκε, χθες, ο επίτροπος περιφερειακών υποθέσεων Μισέλ Μπαρνιέ, που δεν απέκλεισε διευθέτηση του Συνταγματικού πριν από τις ευρωεκλογές ή στα τέλη Ιουνίου. Ευχής έργον θα ήταν η Ευρώπη να διαθέτει Σύνταγμα πριν από την 1η Μαΐου, πρέπει, όμως, να μετουσιωθεί σε πράξη η πρόθεση μεταστροφής του κ. Θαπατέρο. Ούτως ή άλλως, σε πρώτο πλάνο βρίσκεται η ιρλανδική πρόταση γνωστή ως «55% – 55% -, βάσει της οποίας η λήψη αποφάσεων με διπλή πλειοψηφία, αντί του 60% του πληθυσμού και του 50% των χωρών – μελών, που προβλέπει το σχέδιο Συνταγματικής Συνθήκης, «ισοσκελίζεται». Ετσι αποτρέπεται η σύμπηξη μετώπου από τους τρεις «μεγάλους» -Γαλλία – Γερμανία – Βρετανία και δημιουργούνται περιθώρια για συμμαχίες μικρών. H Ισπανία και η Πολωνία ήταν το Δεκέμβριο οι κυρίως υπεύθυνες για το ναυάγιο της Διακυβερνητικής, γεγονός που δεν συνέβαλε στην αποκατάσταση των διατλαντικών σχέσεων.

ΔΙΑΤΛΑΝΤΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ. H άκρως ευάλωτη και ευαίσθητη σχέση Ευρώπης – ΗΠΑ, θα απασχολήσει και πάλι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Οι Ευρωπαίοι, χωρίς να το λένε ξεκάθαρα, διακρίνουν στις αμερικανικές ενέργειες, ιδιαίτερα στην κεντρική και ανατολική Ευρώπη, διχαστικές προθέσεις εις βάρος της E. E. H Ουάσιγκτον συνήθως μέμφεται τους Ευρωπαίους εταίρους για μειωμένη συμβολή στην αντιτρομοκρατική εκστρατεία. Ομως, ο αόρατος εχθρός που ονομάζεται διεθνής τρομοκρατία, η συντελούμενη «εθνοκάθαρση» εις βάρος του σερβικού πληθυσμού στο Κοσσυφοπέδιο, και το πλήρες αδιέξοδο στη Μέση Ανατολή αποτελούν, αν όχι αποδείξεις, ενδείξεις παρακμής.

ΜΕΣΑΝΑΤΟΛΙΚΟ. Ως προς το μεσανατολικό σκέλος, έγινε προχθές γνωστό ότι η ιρλανδική προεδρία έχει εκπονήσει σχέδιο 11 σημείων, που εκφράζει τη «συμπληρωματική, αλλά σαφώς διαφορετική» προσέγγιση της Ευρώπης σε σχέση με τον αποτελματωμένο «Οδικό Χάρτη» του Μπους. Το «διατλαντικό παιχνίδι είναι για την ώρα εγκλωβισμένο στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές», επισημαίνουν ορισμένοι αναλυτές.