ΚΟΣΜΟΣ

Το Παρίσι γυρίζει πίσω πάλι στην εποχή των οδοφραγμάτων

O στρατηγός Ντε Γκωλ, με μια διάσημη διατύπωσή του, είχε διερωτηθεί πώς είναι δυνατόν να κυβερνήσεις μια χώρα που διαθέτει 246 διαφορετικά είδη τυριού. Σήμερα το ερώτημα τίθεται κάπως διαφορετικά: πώς μπορείς να κυβερνήσεις μια χώρα που αλλάζει γνώμη σε κάθε εκλογική αναμέτρηση; Τις τελευταίες δύο δεκαετίες οι Γάλλοι ψηφίζουν μια τη Δεξιά και μια την Αριστερά και αλλάζουν την ψήφο τους στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση, κατά τρόπο ώστε είναι αδύνατο να εφαρμοστούν μακροπρόθεσμα προγράμματα και πολιτικές. Στις περιφερειακές και τοπικές εκλογές οι Γάλλοι απορρίπτουν συνήθως τις κυβερνήσεις που ανέβασαν στην εξουσία δύο χρόνια νωρίτερα. Ετσι και στις εκλογές της περασμένης Κυριακής, οι Γάλλοι απέρριψαν μαζικά την κεντροδεξιά κυβέρνηση που εξέλεξαν το καλοκαίρι του 2002. Αποσπώντας το 37% των ψήφων, το κόμμα του κ. Σιράκ νίκησε μόνο σε μία από τις περιφέρειες της χώρας, ενώ η συμμαχία της κεντροαριστεράς απέσπασε ποσοστό κατά 13% μεγαλύτερο. Τυπικά οι εκλογές αφορούσαν τη δίοικηση των 22 περιφερειακών συμβουλίων της χώρας. Ουσιαστικά έγιναν δημοψήφισμα για την κυβέρνηση των Παρισίων. O πρωθυπουργός Ραφαρέν ταπεινώθηκε, ενώ και ο πρόεδρος Σιράκ, που πριν από δύο χρόνια είχε εκλεγεί με 82%, μπήκε στο στόχαστρο των ψηφοφόρων.

Δρομολογούνται αλλαγές

Το αποτέλεσμα είναι ότι πιθανότατα ο κ. Σιράκ, ο οποίος λαμβάνει πάντα υπ’ όψιν του το μήνυμα της κάλπης, θα δρομολογήσει αλλαγές. Υπάρχει ωστόσο και μια ακόμη επικίνδυνη προοπτική που αντιμετωπίζει η Γαλλία. Τη δυσαρμονία ανάμεσα στον πρόεδρο και την κοινοβουλευτική πλειοψηφία που θα διαρκέσει μέχρι τις εκλογές του 2007 και την ετυμηγορία των ψηφοφόρων στις περιφερειακές εκλογές. Παρότι οι Σοσιαλιστές απέσπασαν σημαντικό ποσοστό σε αυτές τις εκλογές, δεν είναι σε θέση να καταλάβουν την εξουσία, καθώς δεν διαθέτουν ούτε πειστικό πολιτικό πρόγραμμα ούτε ενιαία εξουσία. Ολα αυτά προλειαίνουν το έδαφος για διαδηλώσεις και για την επιθετική δράση μεμονωμένων ομάδων, υποσκάπτουν τη συμβατικη πολιτική και ενθαρρύνουν τη διαπλοκή.

Υποχώρησε η κυβέρνηση

Η κυβέρνηση Ραφαρέν υποχώρησε ήδη μετά τις διαμαρτυρίες ομάδων πολιτών, από τους εργαζόμενους στον δημόσιο τομέα που αγωνιούν μήπως απολέσουν τα προνόμιά τους, μέχρι τους καπνοπώλες που εξανίστανται για την αύξηση του φόρου στα τσιγάρα. H απειλή αποδυνάμωσης της γαλλικής κυβέρνησης ενισχύεται και από το ότι το Εθνικό Μέτωπο, εδραίωσε τη θέση του. Εχασε μεν 1% της δύναμής του στα προπύργιά του, όμως δεν αποκλείεται να ενισχυθεί στις αγροτικές περιοχές.

Το Μέτωπο απορρίπτεται ως φασιστική περιθωριακή ομάδα, όμως βρίσκει υποστήριξη στους Γάλλους που νιώθουν ότι η Ευρώπη απειλεί την εθνική κυριαρχία της πατρίδας τους και φοβούνται μια κοινωνία όπου η ανεργία φθάνει το 10%. Οταν οι αναλυτές σημειώνουν με ανακούφιση ότι το Εθνικό Μέτωπο απέσπασε μόνο το 13-15% των ψήφων, διερωτάται κανείς πόσο ανακουφιστικό είναι αυτό. O Σιράκ γνωρίζει καλά το εκλογικό παιχνίδι, όμως μετά 35 χρόνια συμμετοχής σε γαλλικές κυβερνήσεις θα πρέπει να συμφιλιωθεί με τον τρόπο που οι ψηφοφόροι απορρίπτουν όποιον βρίσκεται στην εξουσία.