ΚΟΣΜΟΣ

Κράτος σε εμβρυακή κατάσταση η ελεύθερη Λιβύη

ΒΕΓΓΑΖΗ. Ηγεμών… μέρους μόνο της Δυτικής Λιβύης είναι πλέον ο Μουαμάρ Καντάφι, ύστερα από δύο πολύ σημαντικές εξελίξεις του τελευταίου 48ώρου: Την κατάληψη, ύστερα από σκληρές μάχες, της στρατηγικής πόλης Ζαουίγια, μόλις 50 χιλιόμετρα δυτικά της Τρίπολης και την ανακήρυξη Λιβυκού Εθνικού Συμβουλίου, εμβρυακή μορφή προσωρινής κυβέρνησης των απελευθερωμένων, ανατολικών περιοχών της χώρας, με έδρα τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη, τη Βεγγάζη.

Και πρώην υπουργός

Τη συγκρότηση του Συμβουλίου ανακοίνωσε το απόγευμα της Κυριακής ο επίσημος εκπρόσωπός του- ουσιαστικά, το πρόσωπο της απελευθερωμένης Λιβύης στη διεθνή κοινότητα- Αμπντουλαφίδ Γκόγκα. Μέλος του ανωτάτου δικαστηρίου, ο κ. Γκόγκα έδωσε συνέντευξη Τύπου στα γραφεία του ανώτατου δικαστικού θεσμού, που έχουν γίνει το αρχηγείο της «Επανάστασης της 17ης Φεβρουαρίου», γεγονός που συμβολίζει τον πρωτοποριακό ρόλο δικαστών και δικηγόρων στο αντιπολιτευτικό κίνημα. Οπως δήλωσε απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ο κ. Γκόγκα, στο Συμβούλιο -η πλήρης σύνθεση του οποίου δεν ανακοινώθηκε, ενδεχομένως δε να μην έχει απολύτως οριστικοποιηθεί- συμμετέχει ο παραιτηθείς υπουργός Δικαιοσύνης Μουσταφά Αμπντελτζαλίλ, όχι όμως ως πρόεδρος (οιονεί πρωθυπουργός) του Συμβουλίου, όπως ήθελαν οι φήμες που είχαν προηγηθεί.

Το Λιβυκό Εθνικό Συμβούλιο σχηματίστηκε ως συντονιστικό όργανο όλων των τοπικών συμβουλίων που διοικούν, αυτή τη στιγμή, τις απελευθερωμένες περιοχές της χώρας. Ο κ. Γκόγκα επέμεινε ότι στόχος των επαναστατών είναι η απελευθέρωση όλης της Λιβύης. «Είμαστε ένα κράτος, ένας λαός, ένα ένθος, με πρωτεύουσα τη ματωμένη Τρίπολη», δήλωσε χαρακτηριστικά, αποκρούοντας την προπαγάνδα του καθεστώτος περί πιθανής διάσπασης της χώρας. Πάντως, από την τοποθέτησή του διαφάνηκαν κάποιες πολιτικές διαφωνίες στους κόλπους της αδιαμόρφωτης, ακόμη, ηγεσίας, καθώς ο κ. Γκόγκα εξέφρασε την γνώμη ότι δεν είναι δυνατή οποιαδήποτε συνδιαλλαγή με ανθρώπους του παλιού καθεστώτος, ενώ ο παραιτηθείς υπουργός Δικαιοσύνης είχε αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο διαπραγμάτευσης και παροχής αμνηστείας στους γιους του Καντάφι και άλλους αξιωματούχους.

Στη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου, ο κ. Γκόγκα πλαισιωνόταν από δύο δικαστίνες χωρίς ισλαμική μαντίλα, που τόνιζαν ακόμη περισσότερο τις διακηρύξεις του για τον λαϊκό – δημοκρατικό, μη θρησκευτικό χαρακτήρα της εξέγερσης. Αναφορικά με το κρίσιμο θέμα του πώς δηλαδή θα πραγματοποιηθεί η απελευθέρωση για την οποία μιλούν οι εξεγερμένοι, υπήρξε σκόπιμα ασαφής. Δήλωσε ότι ομάδες εθελοντών, πολιτών, αλλά και ενόπλων κινούνται προς την Τρίπολη από άλλες πόλεις για να την απελευθερώσουν (κάτι που επιχειρήθηκε την Παρασκευή, όπως μάθαμε από στρατιωτικούς που έχουν περάσει με την εξέγερση, αλλά αποκρούστηκε από τους πραιτωριανούς του Καντάφι).

Δεν διασαφήνισε, όμως, αν δυνάμεις του στρατού που προσχώρησαν στην εξέγερση συμμετέχουν συντεταγμένα σ’ αυτήν την προσπάθεια. Επίσης, δεν απάντησε στην ερώτηση της «Κ» αν συμμετέχει στο Συμβούλιο και στις στρατιωτικές επιχειρήσεις της εξέγερσης ο πρώην υπουργός Εσωτερικών Αμπντελφατάχ Γιούνις, η πιο οδυνηρή απώλεια από το στρατόπεδο Καντάφι: Ενας από τους ελάχιστους επιβιώσαντες συνεργάτες του στο Κίνημα Ελευθέρων Αξιωματικών του 1969, στρατηγός και πρώην διοικητής των στρατιωτικών δυνάμεων στο ανατολικό τμήμα της χώρας, ο οποίος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην πολύνεκρη μάχη για την απελευθέρωση της Βεγγάζης. «Αυτή είναι μια καλή ερώτηση για την επόμενη συνέντευξη Τύπου», μας απάντησε ο κ. Γκόγκα αινιγματικά.

Προτεραιότητα της εμβρυακής διοίκησης των απελευθερωμένων περιοχών είναι η αποκατάσταση μιας στοιχειώδους ομαλότητας στην καθημερινή ζωή, η αντιμετώπιση των οξύτατων προβλημάτων εφοδιασμού, ασφάλειας και λειτουργίας του διοικητικού μηχανισμού και της οικονομίας. Στη Βεγγάζη, όπως και στις άλλες απελευθερωμένες πόλεις, από το Τομπρούκ μέχρι τη Μισράτα, δημιουργήθηκαν 13 λαϊκές επιτροπές υπό τη διεύθυνση του τοπικού συμβουλίου, καθεμία από τις οποίες είναι επιφορτισμένη με έναν συγκεκριμένο τομέα (υγεία, καθαριότητα, δημόσια τάξη, ενημέρωση κ. λπ.).

Δύο νέες εφημερίδες

Δίπλα από το κτίριο του ανωτάτου δικαστηρίου βρίσκεται ένα από τα κάμποσα μαυρισμένα, από τις φλόγες των βομβών μολότοφ και την ανταλλαγή πυρών, κτίρια της Βεγγάζης. Πρόκειται για τα γραφεία της κρατικής ασφάλειας, όπου τώρα στεγάζεται το κέντρο Τύπου. Εδώ διαπιστεύονται οι ξένοι δημοσιογράφοι και στεγάζονται οι δύο καινούργιες εφημερίδες, παιδιά της εξέγερσης: Η «Λιβύη» και η «Ελεύθερη Λιβύη».

Σε μια διπλανή αίθουσα βρίσκεται το επιτελείο του κινήματος νεολαίας «Αντάρτες της 17ης Απριλίου» – το λιβυκό αντίστοιχο του αιγυπτιακού, νεανικού «Κινήματος 6ης Απριλίου», που είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανατροπή του Μουμπάρακ. Αυτά τα παιδιά -ειδικοί πληροφορικής και πολλοί μηχανικοί- ήταν εκείνοι που τράβαγαν και ύστερα έστελναν στη Δύση με καράβια τα μοναδικά βίντεο που ήταν διαθέσιμα τις πρώτες μέρες της εξέγερσης. Στον τοίχο έχουν γράψει τα επτά σημεία του πολιτικού τους «μανιφέστου»: 1. Ελευθερία. 2. Δημοκρατία. 3. Αξιοπρέπεια. 4. Ανεκτικότητα. 5. Ελεύθερες εκλογές. 6. Εδαφική ακεραιότητα με την Τρίπολη πρωτεύουσα. 7. Ισότητα για όλους.