ΚΟΣΜΟΣ

Το «νέο μαύρο» στην πασαρέλα της Ε.Ε.

Οταν πριν από δύο μήνες βρέθηκα στο Στρασβούργο για την ομιλία του προέδρου της Κομισιόν, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, για την Κατάσταση της Ευρωπαϊκής Ενωσης, έμεινα άφωνη όταν τον λόγο πήρε ο Νάιτζελ Φάρατζ. Ο μικροσκοπικός Βρετανός ηγέτης του UKIP, του Κόμματος της Ανεξαρτησίας, αυτός ο ταλαντούχος τσαρλατάνος της Ευρωβουλής, κατάφερε μέσα σε λίγα λεπτά να κάνει άνω κάτω τις εργασίες του Σώματος. Λαϊκιστής, πλακατζής και ημιπαράφρων o Φάρατζ, αφού επιτέθηκε με σφοδρότητα στον Μπαρόζο, άρχισε να αναλύει, παραθέτοντας στοιχεία και επιστημονικές μελέτες, ότι όντως ο πλανήτης μας γνωρίζει κλιματική αλλαγή, μόνο που αυτή είναι επί το ψυχρότερον. Ηταν εξίσου απολαυστικός με τους εγχώριους Ελληνες πολιτικούς, που υπεραμύνονται των αεροψεκασμών. Μόνο που στην επόμενη Ευρωβουλή είναι πιθανό να γεμίσουν τα έδρανα με διάφορους επίδοξους Φάρατζ, που θα πλειοδοτούν σε ευρωφοβία και παράνοια.

Το UKIP είναι πιθανό να είναι πρώτο κόμμα στη Βρετανία στις ευρωεκλογές και αυτός είναι ο μεγάλος κίνδυνος. Ηδη οι κυβερνώντες Τόρις υπό τον πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον προανήγγειλαν, υπό τη δημοσκοπική πίεση του Κόμματος της Ανεξαρτησίας, δημοψήφισμα για το 2017, σκορπώντας την αβεβαιότητα στους Ευρωπαίους εταίρους τους. Πολιτικοί αναλυτές στη χώρα εκτιμούν ότι αν όντως πραγματοποιηθεί τέτοιο δημοψήφισμα, το Λονδίνο είναι πιθανό να εξωθηθεί σε Βrexit.

Ο ευρωσκεπτικισμός είναι «το νέο μαύρο», όπως λένε οι Αγγλοσάξονες, είναι της μόδας, πουλάει και θα μπορούσε να συμπαρασύρει και τα mainstream, παραδοσιακά φιλοευρωπαϊκά κόμματα της Ευρώπης σε αναδίπλωση. Στις επόμενες ευρωεκλογές τα περισσότερα κόμματα θα βαδίσουν ανόρεχτα στις κάλπες και δύσκολα θα μπορούν να πείσουν τους πολίτες για την πάλαι ποτέ προσθετική αξία της Ευρώπης. Το πιθανότερο είναι πως η αποχή θα εκτοξευθεί στα ύψη και οι μειοψηφίες που θα κρίνουν τη σύνθεση του επόμενου Ευρωκοινοβουλίου θα είναι αυτές που κατ’ εξοχήν απεργάζονται τη διάλυσή του. Η οικονομική κρίση, η ανεργία των νέων, η μετανάστευση δύσκολα μπορούν να αντισταθμίσουν στο συλλογικό υποσυνείδητο τα επιτεύγματα της Ε.Ε. Οι μνήμες από τους ευρωπαϊκούς πολέμους του 20ού αιώνα σβήνουν σιγά σιγά, η ειρήνη θεωρείται δεδομένη και η Ευρώπη της αλληλεγγύης ηχεί πλέον σαν ένα ξενέρωτο σύνθημα του παρελθόντος.

«Δράση-Αντίδραση-Επίδραση» είναι το σύνθημα της εκστρατείας ενόψει της κρίσιμης αναμέτρησης που εγκαινιάστηκε τον Σεπτέμβριο. Από το τρίπτυχο είναι βέβαιο ότι θα κυριαρχήσει η αντίδραση. Η μεγάλη πρόκληση για τις φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις είναι λοιπόν να ανατρέψουν αυτήν τη ευρωαπώθηση και να κινητοποιήσουν το εκλογικό σώμα, θυμίζοντάς του ότι τα κεκτημένα χρήζουν υπεράσπισης και εμβάθυνσης. Και, τέλος, να περιγράψουν ένα νέο όραμα για την Ευρώπη, που θα συγκινήσει και θα εμπνεύσει. Οπως παλιά.