ΚΟΣΜΟΣ

Νέες διώξεις ναζί για εγκλήματα

Νέες διώξεις ναζί για εγκλήματα

Επειτα από χρόνια αδράνειας, οι Γερμανοί εισαγγελείς ανοίγουν νέες υποθέσεις εναντίον ανδρών και γυναικών που φέρονται να έχουν υπηρετήσει ως φρουροί στα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η Δικαιοσύνη προσπαθεί να προλάβει να οδηγήσει τους υπερήλικες υπόπτους στο εδώλιο. Πρόκειται για την πρώτη φορά που ανοίγουν ταυτόχρονα τόσο πολλές καινούργιες υποθέσεις μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η κινητικότητα αποδίδεται στη νέα γενιά εισαγγελέων, τη «γενιά των εγγονών», όπως είναι γνωστοί. Αυτοί έχουν σαφέστερη άποψη για την ενοχή στα εγκλήματα που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας σύρραξης. Τώρα, όμως, μετά την καταδίκη του Τζον Ντέμιανιουκ, του πρώην φρουρού στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Σόμπιμπορ, ο οποίος επί δεκαετίες εργαζόταν στο Οχάιο, βρήκαν και το νομικό έρεισμα για να φέρουν ενώπιον της Δικαιοσύνης τους υπόπτους.

Οι νέοι εισαγγελείς χρησιμοποιούν τρισδιάστατα εικονικά μοντέλα των στρατοπέδων συγκέντρωσης για να επιδείξουν τι ακριβώς μπορούσαν να δουν οι φρουροί από το σημείο όπου στέκονταν, αλλά και αρχειακό υλικό για να λάβουν τις αποδείξεις που αναζητούν.

Εισαγγελείς από τη Στουτγκάρδη ώς το Σβέριν, το Αμβούργο και τη Φρανκφούρτη άνοιξαν τους φακέλους ανδρών και γυναικών που φέρονται ότι βοήθησαν στη λειτουργία του Αουσβιτς – Μπιρκενάου.

Βέβαια, οι νεότεροι κατηγορούμενοι είναι άνω των 80 ετών και επί δεκαετίες έζησαν ελεύθεροι στη Γερμανία. Ανάμεσά τους μία γυναίκα από το Αμβούργο, 90 ετών σήμερα, η οποία υπήρξε φρουρός στο στρατόπεδο Αουσβιτς από τον Σεπτέμβριο μέχρι τον Οκτώβριο του 1944, αλλά και ένας νοσηλευτής που υπηρέτησε στο στρατόπεδο το 1944. Λόγω της προχωρημένης ηλικίας τους, όμως, κάποιοι από τους ανθρώπους αυτούς είναι «συμπαθείς» στην κοινή γνώμη, γεγονός που γεννά ερωτήματα για το κατά πόσο είναι δίκαιο να διωχθούν μετά τόσα χρόνια. Ομως το γενικό συναίσθημα είναι ότι τα ναζιστικά εγκλήματα πρέπει να τιμωρηθούν έστω και με καθυστέρηση. Αν και η καταδίκη του Ντέμιανιουκ απελευθέρωσε τις Αρχές από το να πρέπει να συνδέσουν τον κατηγορούμενο με συγκεκριμένο φόνο, οι εισαγγελείς οφείλουν να αποδείξουν τι ακριβώς γνώριζαν οι κατηγορούμενοι για τη βιομηχανικής κλίμακας εξόντωση ανθρώπων στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Η πρώτη υπόθεση που έφτασε στην ομοσπονδιακή εισαγγελία ήταν αυτή του 94χρονου Χανς Λίπσις που απελάθηκε από τις ΗΠΑ το 1983. Με τη χρήση ψηφιακής τεχνολογίας, ο Ραλφ Ντίτριχ, ο εισαγγελέας από τη Στουτγκάρδη, δημιούργησε ένα τρισδιάστατο μοντέλο του στρατοπέδου, στο οποίο «φαινόταν» τι ακριβώς έβλεπε κάθε φρουρός, όπως, εξάλλου, τι έβλεπε κανείς από το παράθυρο της κουζίνας όπου υποτίθεται ότι εργαζόταν ο Λίπσις. Εξίσου σημαντική υπήρξε και η αρχειακή έρευνα. Από το ημερολόγιο του επικεφαλής της μονάδας του κατηγορουμένου υπολογίστηκε πότε ακριβώς είχε βάρδια και πόσα από τα θύματα έφταναν εκεί κατά τη διάρκεια της βάρδιάς του.