ΚΟΣΜΟΣ

Πώς κερδίζει φίλους αλλά και εχθρούς ο Φάρατζ

Πώς κερδίζει φίλους αλλά και εχθρούς ο Φάρατζ

Η ένταση έξω από το Emmanuel Centre, ένα κέντρο εκδηλώσεων λίγα τετράγωνα από τη Βουλή των Κοινοτήτων στο Ουέστμινστερ, είναι αισθητή. Στη μία πλευρά του δρόμου, ακροαριστεροί και αντι-ρατσιστές διαδηλωτές φωνάζουν οργισμένοι συνθήματα. Στην άλλη, πλαισιωμένοι από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις, καταφθάνουν οι καλεσμένοι στην τελευταία προεκλογική συγκέντρωση πριν από τις ευρωεκλογές του Νάιτζελ Φάρατζ, επικεφαλής του αντι-ευρωπαϊκού, αντι-μεταναστευτικού UK Independence Party. (UKIP).

Ενώ περνάει επανειλημμένως μπροστά από το κτίριο ένα φορτηγάκι με μία πελώρια αφίσα συνδικαλιστικών ενώσεων κατά του Φάρατζ, η «Κ» συνομιλεί με τους διαδηλωτές. «To UKIP θέλει να φύγουμε από την Ε.Ε., να απομονωθούμε» λέει ο Ντάνκαν, δημόσιος υπάλληλος, εξηγώντας ότι αυτό θα σημάνει «απώλεια επενδύσεων». «Επιπλέον, θα συμμαχήσουν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με ρατσιστικά κόμματα, όπως η Λίγκα του Βορρά στην Ιταλία και οι Αληθινοί Φινλανδοί, που ζητούν οι μετανάστες να φορούν ένα περιβραχιόνιο ώστε να ταυτοποιούνται».

Καθώς το κόμμα έχει περάσει στην πρώτη θέση σε κάποιες δημοσκοπήσεις για τις ευρωεκλογές, οι θέσεις του και –κυρίως– τα πρόσωπα που το εκπροσωπούν έχουν γίνει αντικείμενο έντονης κριτικής. Τα ΜΜΕ και τα τρία μεγάλα κόμματα – Συντηρητικοί, Εργατικοί, Φιλελεύθεροι Δημοκράτες – κατηγορούν τον Φάρατζ ότι προσελκύει τους θιασώτες κάθε μισαλλοδοξίας. Σύμφωνα με την ερμηνεία αυτή, που αρκετά στελέχη του UKIP έχουν επαληθεύσει με τις παρεμβάσεις τους, σεξιστές, ομοφοβικοί και (πάνω από όλα) ρατσιστές λευκοί, όταν ακούν το κεντρικό σύνθημα του κόμματος – «να πάρουμε πίσω τον έλεγχο της χώρας» – έχουν κάτι πολύ συγκεκριμένο και αποκρουστικό κατά νου.

Η εκδήλωση στο Emmanuel Centre είχε κεντρικό σκοπό να διαψεύσει αυτήν την εικόνα. Ο οικοδεσπότης, που εκφωνεί την αρχική ομιλία και συστήνει τους υπόλοιπους ομιλητές, είναι ο Στίβεν Γουλφ, εκπρόσωπος Οικονομικών του κόμματος, ένας 45χρονος δικηγόρος επενδυτικών κεφαλαίων από το Μάνστεστερ του οποίου ο ένας παππούς ήταν Αφροαμερικανός. Με την εξαίρεση του Φάρατζ, κανείς από τους άλλους ομιλητές δεν είναι λευκός – παίρνουν το λόγο Πακιστανοί, Ινδοί, Τζαμαϊκανοί, ενώ γίνεται αναφορά και σε υποψήφιο ελληνικής καταγωγής.

«Θα εργαστούμε με άλλα κόμματα από άλλες χώρες που είναι μη ρατσιστικά, που δεν κάνουν διακρίσεις, που πιστεύουν στη θέση μας ότι πρέπει να απελευθερώσουμε τις χώρες της Ευρώπης από τα δεσμά της Ευρωπαϊκής Ενωσης» δηλώνει στην «Κ» ο Γουλφ για τη στρατηγική που θα ακολουθήσει το UKIP στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο. Χρησιμοποιεί μάλιστα το παράδειγμα της Ελλάδας ως χώρας-θύματος της ακραίας λιτότητας που επιβάλλουν οι Βρυξέλλες. (Ο αρχηγός του πάντως, απέσπασε έντονα χειροκροτήματα όταν κατηγόρησε την Ε.Ε. ότι στέλνει βρετανικά χρήματα στις «όλο και πιο φτωχές χώρες της Νότιας Ευρώπης»).

Μεταξύ των αδελφών κομμάτων του UKIP στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο δεν θα είναι το Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λεπέν, σύμφωνα με τον υπεύθυνο Οικονομικών Θεμάτων του UKIP, γιατί «δεν είναι αρκετά ριζοσπάστες – θέλουν να μεταρρυθμίσουν την Ε.Ε., δεν θέλουν να φύγουν από αυτήν». Ο Πολ Οουκλι, έτερος υποψήφιος ευρωβουλευτής του κόμματος, είπε στην «Κ» ότι το Εθνικό Μέτωπο εντάσσεται στα ρατσιστικά κόμματα.

Ο Φάρατζ χλεύασε όσους διαμαρτύρονταν –κάποιοι από τους οποίους είχαν παρεισφρήσει στην αίθουσα και διέκοπταν περιοδικά τους ομιλητές– ως «διαδηλωτές της λευκής μεσαίας τάξης». Ευχαρίστησε σαρκαστικά τον Νικ Κλεγκ, αρχηγό των Φιλελευθέρων Δημοκρατών, για τα δύο debates στα οποία αντιπαρατέθηκαν με θέμα την Ευρώπη (και στα δύο ο αρχηγός του UKIP κέρδισε τις εντυπώσεις). Και έκλεισε με ένα ηχηρό κάλεσμα προς τα μέσα ενημέρωσης να «μην μας αποκαλέσετε ξανά ρατσιστές». Στο τέλος της ομιλίας του, την οποία εκφώνησε χωρίς κείμενο, αποθεώθηκε από τους περίπου 1.000 παρευρισκομένους και στη συνέχεια φυγαδεύθηκε για να μην αντιμετωπίσει την οργή των πολέμιων του.