ΚΟΣΜΟΣ

Ευρωσκεπτικισμός και στη Γαλλία

Ευρωσκεπτικισμός και στη Γαλλία

Τα προγνωστικά που θέλουν ένα αντιευρωπαϊκό κόμμα να κόβει το νήμα στις ευρωεκλογές που θα γίνουν αύριο στη Βρετανία προκαλούν ανησυχία σε πολλούς, αλλά έκπληξη σε λίγους. Η παλαιά θαλάσσια αυτοκρατορία κρατούσε πάντα τις αποστάσεις της από την ηπειρωτική Ευρώπη και ο ευρωσκεπτικισμός έβρισκε αντιπροσώπους στα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας, προτού ακόμα λάμψει το άστρο του Κόμματος της Ανεξαρτησίας του Νάιτζελ Φάρατζ.

Οταν όμως ανάλογες τάσεις αρχίζουν να κυριαρχούν στη Γαλλία, τον κατ’ εξοχήν πολιτικό αρχιτέκτονα της ευρωπαϊκής ενοποίησης στο δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα, τότε μπορούμε να μιλάμε για μια βαθιά κρίση εμπιστοσύνης στον ίδιο τον σκληρό πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Κάτι τέτοιο διαπιστώνει στο κεντρικό της θέμα η εφημερίδα Le Monde, κάτω από τον μελαγχολικό πρωτοσέλιδο τίτλο «Το ευρωπαϊκό σχέδιο δεν είναι πλέον πλειοψηφικό στη Γαλλία».

Αφορμή για το αφιέρωμα της γαλλικής εφημερίδας στάθηκε δημοσκόπηση του γνωστού Ινστιτούτου Ipsos ενόψει των ευρωεκλογών που θα πραγματοποιηθούν (στη Γαλλία, όπως και στις περισσότερες χώρες της Ενωσης) την Κυριακή. Τα ευρήματα της έρευνας καταδεικνύουν ότι ο ευρωσκεπτικισμός κερδίζει έδαφος σε έκταση που θα ήταν μέχρι πρότινος αδιανόητη.

Αίφνης, μόλις το 39% των Γάλλων θεωρεί τη συμμετοχή της χώρας του στην Ενωση «καλό πράγμα», ενώ ισάριθμοι πολίτες την αντιμετωπίζουν ως «ούτε καλό ούτε κακό» και το 22% των ερωτηθέντων ως «κακό». Το 63% των Γάλλων, πάντα σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της Ipsos, θεωρεί ότι η Ε.Ε. «αντιπροσωπεύει την άσκοπη σπατάλη χρημάτων των φορολογουμένων», το 54% εκτιμά ότι το ευρώ «έχει περισσότερα μειονεκτήματα παρά πλεονεκτήματα για τη Γαλλία» και το 43% πιστεύει ότι η Ενωση «απειλεί την εθνική ταυτότητα».

Λίγα είναι τα παρήγορα ευρήματα της έρευνας για τους οπαδούς της ευρωπαϊκής ιδέας. Το 73% θεωρεί ότι, σε πείσμα των μειονεκτημάτων του κοινού νομίσματος, η Γαλλία πρέπει να παραμείνει στην Ευρωζώνη, ενώ παραπλήσιο (72%) είναι το ποσοστό εκείνων που αναγνωρίζουν ότι η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση αποτελεί εγγύηση ειρήνης στη Γηραιά Ηπειρο. Ακόμη κι έτσι, κυριαρχεί η απαίτηση για αποκατάσταση μεγαλύτερων βαθμών εθνικής κυριαρχίας σε βάρος των εξουσιών των Βρυξελλών. Το 67% των πολιτών φέρεται να επιθυμεί «την ενίσχυση των αποφασιστικών αρμοδιοτήτων της χώρας μας, ακόμη κι αν αυτό σημαίνει περιορισμό των εξουσιών της Ευρώπης». Τα δύο τρίτα των Γάλλων (65%) επιθυμούν «να επανέλθουν οι έλεγχοι στα σύνορα των κρατών-μελών», ενώ το 85% πιστεύει ότι η Ενωση «δεν προστατεύει αποτελεσματικά τα εμπορικά και οικονομικά μας συμφέροντα».

Σε αυτό το κύμα του αυξανόμενου ευρωσκεπτικισμού σερφάρει με επιτυχία το Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λεπέν, το κόμμα με τις πιο ριζοσπαστικά αντιευρωπαϊκές θέσεις (έξοδος από το ευρώ, επαναφορά του φράγκου, εθνική πολιτική για τη μετανάστευση κ.λπ.). Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση, το Εθνικό Μέτωπο έρχεται πρώτο με ποσοστό 24%, τετραπλασιάζοντας τη δύναμή του από την προηγούμενη ανάλογη αναμέτρηση. Ακολουθεί το γκωλικό κόμμα UMP με 22%, σημειώνοντας πτώση έξι μονάδων από τις προηγούμενες ευρωεκλογές. Στην τρίτη θέση, με το απογοητευτικό 17,5%, έρχεται η λίστα του κυβερνώντος Σοσιαλιστικού Κόμματος και των Ριζοσπαστών συμμάχων του. Υποδιπλασιασμό της δύναμής τους εμφανίζουν οι Οικολόγοι-Πράσινοι (8% από 16,3%) ενώ μικρή άνοδο σημειώνει το Μέτωπο της Αριστεράς, φτάνοντας το 7%.

Ας σημειωθεί ότι τα ποσοστά των μεγάλων πολιτικών σχηματισμών ελάχιστα αλλάζουν στις δημοσκοπήσεις των τελευταίων εβδομάδων, κάτι που διαμηνύει ότι οι συσχετισμοί έχουν λίγο-πολύ παγιοποιηθεί, εκτός αν υπάρξει κάποια έκπληξη ως προς την προσέλευση στις κάλπες. Στην τελευταία δημοσκόπηση της Ipsos, το ποσοστό όσων εκδήλωσαν πρόθεση να ψηφίσουν έφτανε μόλις το 40,5% (περίπου όσο ήταν το ποσοστό προσέλευσης και στις προηγούμενες ευρωεκλογές) έχοντας αυξηθεί κατά 2,5% την τελευταία εβδομάδα. Οσο για τα κριτήρια της ψήφου, το 60% ιεραρχούσε τις θέσεις των κομμάτων στα ευρωπαϊκά θέματα, ενώ το 40% έθετε σε πρώτο πλάνο τα θέματα εσωτερικής πολιτικής. Ως σημαντικότερο ευρωπαϊκό θέμα οι ερωτηθέντες ανέδειξαν την κρίση του ευρώ και ως υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα που τους απασχολεί τη μείωση της αγοραστικής τους δύναμης.