ΚΟΣΜΟΣ

Συρία: Η ενεργή εμπλοκή της Μόσχας άλλαξε τις ισορροπίες

Συρία: Η ενεργή εμπλοκή της Μόσχας άλλαξε τις ισορροπίες

Οταν οι Ρώσοι αποφάσισαν να εμπλακούν ενεργά στη Συρία, τον Σεπτέμβριο του 2015, οι κυβερνητικές δυνάμεις του Ασαντ βρίσκονταν στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Πολλοί δυτικοί παρατηρητές θεωρούσαν ότι οι προσπάθειες της Μόσχας στην περιοχή θα αποτύχουν. Ωστόσο η εξέλιξη ήταν πολύ διαφορετική καθώς αποδείχθηκε ότι η Ρωσία κατάφερε να σχεδιάσει, πραγματοποιήσει και διατηρήσει μια ιδιαίτερα σύνθετη επιχείρηση αντιμετωπίζοντας ζητήματα ανεφοδιασμού σε μεγάλη απόσταση από τη χώρα. Η Ρωσία είχε μια στρατηγική σχέση με τη Συρία, που χρονολογείτο από την εποχή της Σοβιετικής Ενωσης και σταδιακά η Δαμασκός έγινε το τελευταίο προπύργιο ρωσικής επιρροής στην περιοχή. Η ανησυχία ότι η σχέση αυτή θα μπορούσε να διαρραγεί οριστικά ώθησε τον Πούτιν να δράσει. Παρόλο που τα ΜΜΕ έδωσαν έμφαση στη ρωσική αεροπορική δύναμη, η εκπαίδευση και ο εξοπλισμός του συριακού στρατού αποτέλεσαν ζωτικής σημασίας για τη μεταστροφή της σύγκρουσης υπέρ του Ασαντ. Αυτό δεν σημαίνει πάντως ότι οι στρατιωτικοί στόχοι Ρωσίας-Συρίας είναι ταυτόσημοι. Σε αντίθεση με τη Συρία και το Ιράν, η Ρωσία δεν ενδιαφέρεται για ανάκτηση εδαφών. Ηθελε πάνω από όλα να καταστρέψει τη μετριοπαθή συριακή αντιπολίτευση στο πεδίο της μάχης και να αφήσει μόνο τις δυνάμεις των τζιχαντιστών, παγιδεύοντας ταυτόχρονα τις ΗΠΑ σε μακρές διαπραγματεύσεις, ώστε να παραμείνει στην εξουσία η τρέχουσα κυβέρνηση με δεδομένο ότι δεν θα υπάρχει πλέον εναλλακτική λύση. Η επιχείρηση στη Συρία έδωσε την ευκαιρία στους Ρώσους στρατηγούς να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους σε επιχειρησιακές συνθήκες, ενώ παρείχε μια βιτρίνα για να παρουσιάσει την τελευταία ρωσική στρατιωτική τεχνολογία. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ρωσική αεροπορική εκστρατεία βασίστηκε στη χρήση «χαζών βομβών», σε αντιδιαστολή με τις σύγχρονες δυτικές αεροπορικές επιχειρήσεις, όπου όλος ο οπλισμός είναι υψηλής ακριβείας και άρα «έξυπνος».

Αναθεώρηση ΗΠΑ

Σημαντικά ήταν τα οφέλη για τη Μόσχα και σε διπλωματικό επίπεδο. Ο ενεργός ρόλος της στην περιοχή οδήγησε στην αναδιαμόρφωση των σχέσεών της με το Ισραήλ, το Ιράν και την Τουρκία. Η σχέση όμως που επηρεάστηκε περισσότερο από τη ρωσική επέμβαση στη Συρία ήταν εκείνη της Ουάσιγκτον με τη Μόσχα. Οι ΗΠΑ υποχρεώθηκαν να αναθεωρήσουν την επιμονή τους για απομάκρυνση του Ασαντ σε μια προσπάθεια να αναπτύξουν κάποιου είδους συνεργασία με τη Ρωσία. Ετσι, όχι μόνο αντιμετώπισαν τη Μόσχα ως διπλωματικά ισότιμη, αλλά ήραν και τον αρχικά αδιαπραγμάτευτο όρο αποπομπής του Σύρου προέδρου για την επίτευξη συμφωνίας. Οι βομβαρδισμοί αμάχων στο Χαλέπι δεν εξασφάλισαν στη Ρωσία πολλούς φίλους στη Δύση, ενώ πολλές κυβερνήσεις την κατηγόρησαν για βαρβαρότητα και εγκλήματα πολέμου. Πάντως, οι δυτικές Κασσάνδρες που θεωρούσαν πως η εμπλοκή του Πούτιν στη Συρία θα προκαλούσε τη δυσαρέσκεια της ρωσικής κοινής γνώμης διαψεύστηκαν. Ο αριθμός των απωλειών ήταν περιορισμένος· η κάλυψη θανάτων στο πεδίο της μάχης από τα ΜΜΕ είναι άλλωστε απαγορευμένη. Η ταχεία έξοδος με την επίτευξη μόνιμης εκεχειρίας ενισχύει εξάλλου την εικόνα της Ρωσίας ως μεγάλης δύναμης στο εσωτερικό της χώρας και στο εξωτερικό. Με όλα αυτά τα δεδομένα, η ανάμειξη της Ρωσίας στην περιοχή ήταν επιτυχημένη από όλες τις απόψεις.