ΚΟΣΜΟΣ

Επίσημη εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Μπερλουσκόνι

Περί τις τέσσερις εβδομάδες μετά την περιφανή νίκη της Κεντροδεξιάς στις γενικές εκλογές της Ιταλίας, στις 13ης Μαΐου, ο πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας, Κάρλο Αντζέλιο Τσιάμπι, αναμένεται σήμερα αργά το απόγευμα να αναθέσει επισήμως την εντολή σχηματισμού νέας κυβέρνησης, στον Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας ολοκλήρωσε τις επαφές και τις διαβουλεύσεις με όλους τους θεσμικούς παράγοντες, όπως προβλέπεται από το ιταλικό Σύνταγμα, και κάλεσε τον μεγιστάνα του Τύπου και πρώην πρωθυπουργό να προσέλθει στο Προεδρικό Μέγαρο σήμερα, στις 19.00 τοπική ώρα.

Η ανάθεση της εντολής θα μπορούσε να γίνει και χθες, αν δεν μεσολαβούσε η συνάντηση των προέδρων των Δημοκρατιών της Μεσευρώπης, στη Βόρεια Ιταλία, στην οποία είχε προγραμματισθεί να λάβει μέρος ο κ. Τσιάμπι. Ωστόσο, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας πρόλαβε μέσα σε δύο ημέρες, Τετάρτη και Πέμπτη, να συναντηθεί με τους προέδρους των δύο σωμάτων του Κοινοβουλίου και τους αρχηγούς όλων των κομμάτων, προκειμένου να διαμορφώσει την επίσημη άποψή του πριν αναθέσει την εντολή. Ειδικότερα, εκείνο που ενδιέφερε τον πρόεδρο της Δημοκρατίας ήταν τρία σημεία. Πρώτον, αν ο εντολοδόχος πρωθυπουργός έχει την απαιτούμενη πλειοψηφία, δεύτερον αν τα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν να εκφράσουν αντίθετη άποψη και, τρίτον -ίσως το πλέον σημαντικό- αν τα κόμματα που απαρτίζουν τον Κεντροδεξιό συνασπισμό συμφωνούν στην ανάθεση της εντολής σ’ ένα συγκεκριμένο πρόσωπο της παράταξής τους, δηλαδή στον Σίλβιο Μπερλουσκόνι.

Ετερόκλητοι μνηστήρες

Ενα από τα θέματα που θα συζητήσουν οι δύο ανώτατοι πολιτειακοί παράγοντες της χώρας, έστω και αν δεν προβλέπεται επισήμως από την ατζέντα, είναι ο κατάλογος των υπουργών, αν και κανονικά αυτό πρέπει να γίνει προ της ορκωμοσίας.

Συνηθίζεται, ωστόσο, να γίνεται μια προκαταρκτική συζήτηση, ειδικότερα μετά τον έντονο δημοσιογραφικό θόρυβο που προκαλείται πάντα ύστερα από μια εκλογική αναμέτρηση για τους «υπουργοποιήσιμους». Αυτονόητο είναι το θέμα να περιπλέκεται όταν οι μνηστήρες για τους υπουργικούς θώκους προέρχονται από τουλάχιστον πέντε παρατάξεις, που συγκροτούν τη νικήτρια Κεντροδεξιά παράταξη, και κάθε αποκλεισμός ή μείωση του αριθμού των υπουργών να εισπράττεται ως παραγκωνισμός και πριμοδότηση των άλλων ενδοπαραταξιακών συμμάχων. Εκδηλη, εν προκειμένω, είναι η δυσφορία που έχει εκδηλώσει ο εκ των εταίρων της Κεντροδεξιάς συμμαχίας Ουμπέρτο Μπόσι, ηγέτης της συρρικνωμένης «Λέγκας του Βορρά», για τον μικρό αριθμό υπουργείων που προορίζεται να πάρει. Ο Ουμπέρτο Μπόσι, «έχασε», διαδοχικά, την αντιπροεδρία της κυβέρνησης, την προεδρία της Βουλής, το πανίσχυρο υπουργείο Εσωτερικών και Δημόσιας Ασφάλειας, για να λάβει την υπόσχεση δύο υπουργείων στο ένα εκ των οποίων, το υπουργείο Δικαιοσύνης, δεν κατάφερε να τοποθετήσει τον υπαρχηγό του Ρομπέρτο Μαρόνι.

Η νέα κυβέρνηση αναμένεται να ορκισθεί και να λάβει ψήφο εμπιστοσύνης από τα δύο σώματα του ιταλικού Κοινοβουλίου την προσεχή εβδομάδα.

Τις ιδέες του Ντουγκίν ασπάζεται ο Λεονίντ Ιβασόφ, ο «διπλωμάτης» του ρωσικού γενικού επιτελείου. «Εξαιτίας της γεωγραφικής της θέσης, της ιστορικής της διαδρομής και του πεπρωμένου της η Ρωσία δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο παρά αυτοκρατορία» γράφει ο στρατηγός Ιβασόφ. «Η αντιπαράθεση με τη Δύση προηγείται της Σοβιετικής Ενωσης, διατηρείται εδώ και αιώνες», προσθέτει.